Parada sahtecilik suçundan yargılanan iki sanık hakkında 8. Ceza Dairesinin birinin hükmünün TCK 53 düzeltilerek onanması, diğerinin ise beraat etmesi gerekirken mahkumiyet kararı verilmesi nedeniyle bozulması.
Özet: Bu Yargıtay kararı, parada sahtecilik suçundan verilen hükümlülük kararlarını değerlendirmiştir; ilk sanık hakkında, TCKnın 53. maddesindeki hak yoksunluğu sürelerinin velayet için koşullu salıvermeye, diğer haklar için ceza infazı tamamlanana dek sürmesi gerektiği yönündeki hata düzeltilerek mahkumiyet onanırken, ikinci sanık hakkındaki hüküm ise, atılı suçu işlediğine dair yeterli ve kesin delil bulunmaması ile TCK 53 uygulamasındaki benzer hata nedeniyle beraat yerine mahkumiyetine karar verildiğinden bozulmuştur.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ
: Parada sahtecilikHÜKÜM
: Hükümlülük ve müsadereGereği görüşülüp düşünüldü
:1- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, suçun unsurlarının oluşmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine ve suçun vasfına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanmasında sanığın maddenin 1. fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, bu yoksunluğunun kendi altsoyu üzerineki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyuüzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün oybirliğiyle (DÜZELTİLEREK ONANMASINA),2- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;1- Oluşa, tüm dosya kapsamına ve aksi kanıtlanamayan savunmasına göre; sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkumiyete yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmaması sebebiyle sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumi- yetine karar verilmesi,2- Kabul ve uygulamaya göre de; 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanmasında sanığın maddenin 1. fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, bu yoksunluğunun kendi altsoyu üzerineki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 23.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.