yargıtay 4. ceza dairesi, görevi yaptırmamak için direnme suçunda mahkumiyeti ilkesel olarak onarken, eylemin birden fazla kamu görevlisine karşı işlenmesi nedeniyle tck 43/2 maddesinin uygulanmamasını hukuka aykırı bularak hükmü bozdu.

Yargıtay 4. Ceza Dairesi, görevi yaptırmamak için direnme suçunda mahkumiyeti ilkesel olarak onarken, eylemin birden fazla kamu görevlisine karşı işlenmesi nedeniyle TCK 43/2 maddesinin uygulanmamasını hukuka aykırı bularak hükmü bozdu.

Özet: Yüksek Mahkeme, katılan polis memurlarının uyumlu beyanları, tanıkların doğrulaması ve olay anına ilişkin kamera görüntüleri gibi delillerle sanığın kamu görevlilerine karşı tehdit kullanarak direndiği sabit görülerek verilen görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkumiyet kararını ilke olarak doğru bulmakla birlikte, sanığın eylemini birden fazla görevliye karşı işlemesi nedeniyle Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması gerektiğinin göz ardı edilmesini hukuka aykırı bularak, yerel mahkeme hükmünü oy birliğiyle bozmuştur.

4. Ceza Dairesi ██████████ E. , ████████ K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ

:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI

: ████████ E., ████████ K.

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

: Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Karacabey 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, kararın yeniden incelenmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir.

O yer ve üst Cumhuriyet savcılarının temyiz istekleri, ortak olarak, sanığın birden fazla katılana karşı bu suçu işlemesi nedeniyle hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamı, katılan polis memurlarının aşamalarda birbirleriyle uyumlu ve istikrarlı beyanlarda bulunmaları, tanıklar B.K. ve B.D.'nin iddiayı doğrulaması, olay anına ilişkin kamera görüntüleri ve 24.01.2015 tarihli olay tutanağı karşısında, sanığın kamu görevlisi olan katılanları tehdit etmek suretiyle direndiğinden bahisle hakkında mahkumiyet kararları verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın eylemini birden fazla görevliye karşı işlemesine rağmen, hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanığın, O yer Cumhuriyet savcısının ve üst Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden, hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.01.2025 tarihinde karar verildi.