Özet: Bir sanığın çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından ilk derece mahkemesince mahkum edilmesi ve bu kararın istinaf incelemesinden sonra bölge adliye mahkemesince de onaylanmasının ardından, mağdure vekilinin cezanın eksik tayin edildiği iddiasıyla, sanık müdafiinin ise beraat talebiyle temyize başvurması ve cumhuriyet savcısının da hükümlerin kaldırılmasının hukuka aykırı olduğu yönündeki temyiz istemine rağmen, Yargıtay tüm yargılama sürecinde usul ve kanuna aykırılık görülmediğini, sanığın eylemlerinin sabit olduğunu ve yaptırımların doğru belirlendiğini tespit ederek tüm temyiz taleplerini esastan reddedip mahkumiyet hükümlerini oy birliğiyle onamıştır.