8. Ceza Dairesi, 6136 Sayılı Yasaya Aykırılık ve Parada Sahtecilik Suçlarından Verilen Hükümlülükleri TCK 53/3 Düzeltmesiyle Onayarak, Sanıkların Hak Kısıtlamasını Kendi Altsoylarıyla Sınırladı.
Özet: Birden fazla sanığın 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve/veya parada sahtecilik suçlarından mahkumiyetlerine ilişkin temyiz incelemesinde, beraat kararına karşı temyiz başvurusu hukuki menfaat yokluğundan reddedilirken; sanıkların silah satışı eylemlerinin fikir ve eylem birliği içinde gerçekleştiği ve mahkemenin delil değerlendirmesi ile hükümlerinin çoğunlukla usul ve yasaya uygun bulunduğu belirtilerek diğer temyiz itirazları reddedilmiş, ancak TCK 53/3 maddesinin velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri üzerindeki kısıtlamayı sanıkların yalnızca kendi altsoyları ile sınırlı tutması gerektiği halde genel uygulanması hatasının yeniden yargılamayı gerektirmeyen bir düzeltme ile giderilerek hükümlerin onanmasına karar verilmiştir.
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ
: 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve parada sahtecilikHÜKÜM
: -Sanıklar ... ve ... haklarında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan;-Sanıklar ... ve ... haklarında parada sahtecilik suçundan;-Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve parada sahtecilik suçlarından hükümlülüklerine ve müsadereye;-Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan hükümlülük ve müsadere, parada sahtecilik suçundan beraatGereği görüşülüp düşünüldü
:I- Sanık ...'ın “parada sahtecilik” suçundan kurulan beraat kararının gerekçesine yönelik olmayan temyizde hukuki menfaati bulunmadığı cihetle, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE),II- Sanık ... hakkında “silah ticareti” ve “parada sahtecilik”, sanıklar ... ve ... hakkında “silah ticareti”, sanıklar ... “6136 sayılı Yasaya aykırılık”, sanıklar ve ..., ... ve ... hakkında “parada sahtecilik” suçlarından kurulan hükümlerin temyizinde;Sanıklar ... ve ...’ın, sanık ...’e ait iki adet tabancayı gizli soruşturmacıya satmaya çalıştığının anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, oluşa, tespit tutanakları ve tüm dosya kapsamına göre sanıklar ..., ... ve ...’in fikir ve eylem birliği içinde olduğunun anlaşılması karşısında, eylemlerinin 6136 sayılı Yasanın 12/2. madde ve fıkrasında tanımlanan suçu oluşturup oluşturmadığının tartışılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanıklar ..., ... ve ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan, sanık ... müdafiinin suçun sübuta ermediğine ve eksik inceleme ile karar verildiğine, sanıklar ... ve ...’in suçun sübuta ermediğine ve eksik inceleme ile karar verildiğine yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:5237 sayılı TCK. nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca sanıkların yalnızca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmelerine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyları dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerden 5237 sayılı TCK. nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine “TCK. nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 18.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.