Anahtar kelimeler: Köyüne Sakinleri Meraların Erzurum Hayvanlarını Valiliği Mera Tahsis İlçesi Mahallesi
7. Hukuk Dairesi         █████████ E.  ,  █████████ K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI
: █████████ E., █████████ K.
İLK DERECE MAHKEMESİ
: Erzurum 4. Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI
: ████████ E., ███████ K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin .... Mahallesi sakinleri olduğunu, ..... Valiliği Mera Tahsis Komisyonunun 20.04.2018 tarih ve 10 sayılı mera tahsis kararı ile ... ilçesi, ... Mahallesinde bulunan ve dava konusu edilen taşınmazların ... Belediye Başkanlığına tahsis edildiğini, bu işlemin usul ve kanuna aykırı olduğunu, ... Köyüne ait meraların kendi hayvanlarını otlatmaya yeterli olduğunu ve çekişmeli taşınmazları kadimden beri kendi hayvanlarını otlatmak için kullandıklarını, bu tahsisin ileride telafisi imkansız zararlar doğuracağını ileri sürerek mera tahsis kararının iptalini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hukuki nitelikleri itibariyle Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olan meraların özel mülkiyete konu olamayacağı, mülkiyeti Devlete ait olan yerlere ilişkin davanın Hazine tarafından açabileceği gibi meraların sınırları içinde bulunduğu ve yararlanma hakkı olan köy tüzel kişilikleri ve belediyelerin de dava açma haklarının bulunduğu, somut olayda, köy halkından olan gerçek kişiler tarafından davanın açıldığı gerekçesiyle aktif dava ehliyeti yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; mahkeme kararının usul ve kanuna aykırı olduğunu, mahkemenin ret kararının İdareyi keyfiliğe sürükleyeceğini ve bu karara göre İdarenin işlem ve eylemlerini denetlemenin fiilen mümkün olmayacağını, müvekkillerinin ... Mahallesi sakinleri olduğunu ve taşınmazları kadimden beri kendi hayvanlarını otlatmak için kullandıklarını, bu tahsisin ileride telafisi imkânsız zararlar doğuracağını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.
B.Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, mera tahsis kararının iptali istemine ilişkindir.
Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
23.02.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.

Tamamını görebilmek için üye olmanız gerekli :/ Tamamını görebilmek için üye ol!
Üye olmak için tıkla!