Anahtar kelimeler: İcrai Fethiye Zimmet Süreç Suçlardan Edenin Görüşü Kötüye Beraatine Suçlar
MAHKEMESİ
:Ceza DairesiSAYISI
: ███████ 83... /1936 KararSUÇLAR
: İcrai davranışla görevi kötüye kullanma, zimmetHÜKÜM
: İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükümlerinin kaldırılarak sanığın atılı suçlardan beraatineTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: OnamaYapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKİ SÜREÇA. İlk DereceFethiye Ağır Ceza Mahkemesinin 04.02.2020 tarihli ve ████████ Esas, ███████ sayılı Kararı ile sanığın icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/1. maddesi gereğince 1 yıl, zimmet suçundan aynı Kanun'un 247/1. maddesi gereğince 6 yıl hapis cezaları ile cezalandırılmasına ve 53/1-2, 5. maddesi gereğince hakkında hak yoksunlukları uygulanmasına hükmolunmuştur.B. İstinafİzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 30.09.2021 tarihli ve █████████ Esas, █████████ sayılı Kararı ile İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükümlerinin kaldırılarak sanığın yüklenen suçlardan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir.II. TEMYİZA. Temyiz SebepleriKatılanlar Vekilinin Temyiz İstemiGörevinin gereklerini yerine getirmeyerek katılanların bir kısım mallarına haciz konulmasına sebebiyet veren sanık hakkında, taraflardan bağımsız ve somut delillere dayanmaksızın verilen beraat kararlarının bozulması istemine ilişkindir.B. Değerlendirme ve GerekçeDairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.06.2021 tarihli ve 2021/5-43 Esas, ████████ sayılı Kararında da açıklandığı üzere; sanık ile katılanlar arasındaki vekalet ilişkisinde kamu otoritesi ve kamu gücünün kullanılmadığı, isnat konusunun sanığın avukat olmasının doğal sonucu değil katılanlar tarafından şahsına duyulan güven ilişkisi nedeniyle verilen ahzu kabz yetkisi kapsamında gerçekleştirildiği ve buna bağlı olarak da aralarındaki ilişkinin hizmet ilişkisi kapsamında kaldığı gözetildiğinde, avukat olan sanığın tahsil ettiği meblağı müvekkilinin mirasçıları olan katılanlara vermeyerek uhdesinde tuttuğu şeklindeki isnadın sübutu halinde 5237 sayılı Kanun'un 155/2. maddesinde tanımı yapılan hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturabileceği nazara alınarak, bu suç yönünden değerlendirme yapılması gerekirken, isnadın zimmet suçu kapsamında değerlendirilmesi suretiyle sanığın beraatine karar verilmiş ise de hüküm sonucu itibarıyla doğru olduğundan bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen istinaf mahkemesi kararlarının usul ve kanuna uygun olması karşısında katılanlar vekilinin temyiz itirazı yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir.III. KARARDeğerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin Kararlarında, katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,Dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Fethiye Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,18.02.2026 tarihinde karar verildi.