Anahtar kelimeler: Ariyet Vasıflı Sahası Uhdesinde Mera Amacının Ruhsat Yürütmenin Konya Malzemesi
MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi
SAYISI
: ████████ E., ████████ K.İLK DERECE MAHKEMESİ
: Konya 4. Asliye Hukuk MahkemesiSAYISI
: ████████ E., ███████ K.Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:I. DAVADavacı vekili; .... ili, ... ilçesi, ..... Mahallesi sınırları içerisinde davalı uhdesinde ariyet malzemesi işletme ruhsat sahası içerisinde bulunan mera vasıflı taşınmazın tahsis amacının değiştirilmesi ile ilgili talebin İl Mera Komisyonunca reddedilmesi sonucu davalı tarafından Konya 2. İdare Mahkemesine yürütmenin durdurulması istemiyle açılan davada İl Mera Komisyonunca verilen kararın iptaline karar verildiğini, kararın temyiz sonucu bozulduğunu, neticesinde Konya 2. İdare Mahkemesinin █████████ Esas sayılı dava dosyasında talebin reddine karar verildiğini ve kararın kesinleştiğini, davalı tarafından gerekli izinler alınmadan yapılan çalışmalar neticesinde insan ve hayvan hayatını tehlikeye düşürebilecek kademelerin düzeltilmesi için davalıya geri döşünüm projesi hazırlatması hususunda ihtar çekildiğini ancak davalı tarafından projenin gönderilmediğini ileri sürerek, eski hale getirme bedelinin ve ot bedelinin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.II. CEVAPDavalı vekili; müvekkilinin henüz söz konusu işletme sahasını terk etmediğini, davanın açılabilmesi için işletme ruhsatı sahibinin üç yıl içerisinde söz konusu alanları eski vasıf ve kapasitesine getirmemesi gerektiğini, bu şart gerçekleşmediği için davanın reddi gerektiğini, müvekkilinin 03.12.2004 tarihinde işletme iznini ve ruhsatını aldığını bu nedenle müvekkilinin davaya konu arazide izinsiz olarak çalışmadığını, İl Mera Komisyonunun 20.06.2014 tarihli toplantısında müvekkiline arazinin eski hale iadesi için bir ay süre verildiğini, ancak bu sürenin kararın tebliğinden başlatılması halinde 27.11.2014 davanın açıldığı tarihte sürenin henüz dolmadığını, müvekkilinin kendisine tanınan sürenin dolmasından sonra gönüllü olarak araziyi eski hale getireceğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARIİlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının ot bedeli talebinin reddine, fazlaya ilişkin talep yönünden dava konusuz kaldığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.IV. İSTİNAFİlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkeme kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı; ancak fazlaya ilişkin talep yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verildiğinden nispi harç alınmasının yerinde olmadığı, maktu harca hükmedilmesi gerektiği belirtilerek, istinaf başvurusunun kabulüyle yeniden hüküm kurulmuştur.V. TEMYİZA. Temyiz SebepleriDavalı vekili temyiz dilekçesinde; müvekkilinin davaya konu araziye ilişkin Maden İşleri Genel Müdürlüğünden 03.12.2004 tarihinde 10 yıllık maden işletme izni ve ruhsatı aldığını, davacı Hazinenin davayı 27.11.2014 tarihinde ruhsat süresi dolmadan açtığını, Mahkemece bu hususun değerlendirilmediğini, müvekkilinin tüm bu hukuksuzluğa rağmen dava konusu yeri sürenin dolmasını beklemeksizin çevreye uyumlu hale getirdiğini, izin ve ruhsat süresi dolmaksızın açılan davada müvekkilinin davanın açılmasına sebebiyet vermesinin mantıksal ve hukuksal olarak mümkün olmadığını, bu nedenle davacı taraf lehine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.B. Değerlendirme ve GerekçeTaraflar arasındaki uyuşmazlık; meranın eski hale getirilmesi bedeli ve ot bedeli istemine ilişkindir.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.VI. KARARAçıklanan sebeplerle;Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,23.02.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.