ihlali müdafinin görüşü ret yeri dokunulmazlığının suçlar mala istemi talebi

Anahtar kelimeler: İhlali Müdafinin Görüşü Ret Yeri Dokunulmazlığının Suçlar Mala İstemi Talebi

2. Ceza Dairesi ██████████ E. , █████████ K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI

: ████████ E., ████████ K.

SUÇLAR

: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜM

: İstinaf başvurusunun esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

: Ret, onama

I- Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere dair yapılan incelemede

Sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan hükmedilen mahkûmiyet kararının ilk derece mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine kararın istinaf incelemesi sonucunda ... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin inceleme konusu olan kararının 1 numaralı bendinde O yer Cumhuriyet savcısının istinaf talebi yönünden hükmün bozulmasına karar verildiği, 2 numaralı bendinde ise sanığın istinaf istemi yönünden istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, sanık müdafinin temyiz isteminin ise istinaf başvurusunun esastan reddi kararına yönelik olduğu anlaşılmakla,

A- İş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen kararın bozma kararı olduğu, bozma kararlarının temyizine kabil olmadığı, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gereğinin takdirinin gerektiği anlaşılmakla temyiz isteminin REDDİNE,

B- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu mala zarar verme suçunun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme dair yapılan incelemede

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin "sanığın cezalandırılabilmesi için şüpheden uzak, kesin delil bulunmadığına, eksik araştırma ile hatalı hüküm kurulduğuna, beraate karar verilmesi gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihlerinin 09.07.20 20... .07.2020 olmasına rağmen gerekçeli karar başlığında sadece 09.07.2020 tarihinin yazılması mahallinde giderilebilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, hüküm hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan ... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN İSTEM GİBİ ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca ... ... 57. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.