Anahtar kelimeler: Adının İsteklerinin İhlali Görüşü Edenlerin Yeri Dokunulmazlığının Neticesinde Edilebilir Yetkilerinin
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI
: █████████ E., ████████ K.SUÇ
: İş yeri dokunulmazlığının ihlâliHÜKÜMLER
: MahkûmiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: Düzeltilerek onamaSanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:Suç adının “iş yeri dokunulmazlığının ihlâli” yerine “konut dokunulmazlığının ihlâli” olarak gösterilmesi, mahâllinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;1- Yüksek Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 01.12.2022 tarihli bozma ilâmından önce verilen ve sadece sanık ... ve müdafii ile sanık ... tarafından temyiz edilen 22.01.2016 tarihli kararda sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 116/4 ve 62/1. maddeleri uyarınca hükmolunan 1 yıl 3 ay hapis cezasının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanıklar lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği, bozma üzerine aynı Kanun’un 116/2-4, 119/1-c ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 18 ay hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini,2- Sanık ... hakkında bozma öncesi verilen 22.01.2016 tarihli kararda 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmadığı ve aleyhe temyiz olmadığından sanığın kazanılmış hakkı oluştuğu gibi, kabule göre de; TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına dayanak yapılan ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02.06.2009 tarihli, ████████ Esas ve ████████ Karar sayılı ilâmında; sanık hakkında yaş küçüklüğü sebebiyle 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesinin uygulanması sebebiyle TCK'nın 58/5. maddesi uyarınca, yine anılan ilâmın incelenen dosyadaki suç tarihi olan 17.01.2012 tarihinden sonra 01.11.2012 tarihinde kesinleşmiş olması sebebiyle tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeksizin, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanması,Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ile sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından sanık ... hakkında "5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin (6) numaralı bendin" çıkarılmasına; hükme TCK'nın 62/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin (3) numaralı bentten hemen sonra gelmek üzere "5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle, sanıklar hakkında hükmolunan 1 yıl 18 ay hapis cezasının, 22.01.2016 tarihli hükümde verilen 1 yıl 3 ay hapis cezası üzerinden İNFAZINA,'' şeklinde bir bent daha eklenmesi ile diğer bentlerin buna göre teselsül ettirilmesi suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.