Anahtar kelimeler: Kaçakusulsüz Siverek Abonesi Sulama Faturası Tarımsal Enerjisi Gaziantep Kalmak Kaçak
MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi
SAYISI
: █████████ E., █████████ K.İLK DERECE MAHKEMESİ
: Siverek 2. Asliye Hukuk MahkemesiSAYISI
: ████████ E., ████████ K.Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:I. DAVADavacı vekili; müvekkilinin davalı şirketin tarımsal sulama abonesi olduğunu, davalı şirket tarafından kaçak/usulsüz elektrik enerjisi kullandığından bahisle hukuka aykırı olarak kaçak faturası tahakkuk ettirildiğini, kaçak elektrik kullanımının söz konusu olmadığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, müvekkilinin fatura nedeniyle davalı şirkete şimdilik 10,00 TL borçlu olmadığının tespitini talep etmiş, 15.04.2024 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 295.407,79 TL'ye yükseltmiştir.II. CEVAPDavalı vekili; müvekkili şirket çalışanları tarafından yapılan kontrolde, davacının sözleşmesiz elektrik kullandığının tespit edilerek hakkında kaçak elektrik tespit tutanağı tutulduğunu, kaçak kullanımının kuşkuya yer vermeyecek derecede kesin ve sabit olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARIİlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı şirketin dava konusu kaçak tahakkukunu Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliği'nin (Yönetmelik) 42/1-ç maddesinde dayandırdığı, Yönetmeliğin 42/1-ç maddesi uyarınca yapılan kaçak tespitlerinde, aynı Yönetmeliğin 43/3 maddesi gereği EK-5’te yer alan kaçak elektrik tespit tutanağı tanzimi ile ilgili tutanakta elektriğin hangi seri nolu mühürle mühürlediğinin yazılmasının gerektiği, ancak anılan Yönetmelik maddesi uyarınca düzenlenen bir kesme tutanağının dosyaya ibraz edilmediği, dava konusu yerin mühürlendiğine ve mührün söküldüğüne ilişkin dosyada somut hiçbir delil bulunmadığı, davalı şirketin sunduğu yazı cevabında da mühür numaralarının yazılmadığı, dava konusu yere ilişkin abonelik sözleşmesinin bulunduğu, davacı hakkında kaçak tutanağı tanzim edilmesini gerektirir bir sebebin varlığının davalı tarafça ispat edilemediği gerekçesiyle; davanın kabulüne, davacının davalı şirkete 295.407,79 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.IV. İSTİNAFBölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Mahkemece verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.V. TEMYİZA. Temyiz SebepleriDavalı vekili; hüküm kurmaya elverişli olmayan bilirkişi raporuna yaptıkları itirazların değerlendirilmediğini, müvekkili şirket tarafından tespit edilen kaçak tahakkukunun Yönetmelikte belirlenen usul ve esaslara göre belirlendiğini ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.B. Değerlendirme ve GerekçeUyuşmazlık, kaçak elektrik kullanımı iddiasına dayalı düzenlenen fatura nedeniyle borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.Temyiz olunan kararın dayandığı bilgi ve belgelere, Yönetmeliğin 43. maddesinin beşinci fıkrası uyarınca kaçak elektrik enerjisi tüketiminin tespit edilmesinde ilgili tüzel kişinin tespitini doğru bulgu ve belgelere dayandırması ve tüketici haklarının ihlal edilmemesi gerekmesine, ispat yükü üzerinde olan davalının, usulüne uygun olarak yapılan ihtara rağmen kaçak elektrik tespit tutanaklarını ve kaçak kullanıma ilişkin fotoğrafları dosyaya sunmamasına, buna bağlı olarak davacının kaçak elektrik kullandığını ispat edemediğinin anlaşılmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar verilmiştir.VI. KARARAçıklanan sebeplerle;Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,Aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edene yükletilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,04.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.