sunan lojistik yük bam çözüm gemi nakliye yazim ortağı izmir

Anahtar kelimeler: Sunan Lojistik Yük Bam Çözüm Gemi Nakliye Yazim Ortağı İzmir

T.C.

İZMİR

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

17. HUKUK DAİRESİ

DOSYA NO

: █████████

KARAR NO

: ████████

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ

: İZMİR 5. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ

: █████/2020

NUMARASI

: ████████ Esas ████████ Karar

DAVANIN KONUSU

: Alacak (Gemi Ve Yük Alacaklılığından Kaynaklanan)

BAM KARAR TARİHİ

: █████/2026

KARAR YAZIM TARİHİ

: █████/2026

Davacı vekili tarafından yukarıda belirtilen karara karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 352. maddesi uyarınca yapılan ön inceleme sonucu eksiklik bulunmadığı anlaşılmakla; inceleme aşamasına geçildi. İncelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

DAVA

: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Müvekkil şirketin Türkiye de nakliye hizmeti sunan lojistik şirketini sunan çözüm ortağı olduğunu, davalı .... AŞ nin 23.03.2018 tarihinde müvekkili şirket ile iletişime geçerek, Çin'e 26 ton kuru incir ihracatı yapmak istediğini bildirdiği ve DDU ile DDP teslim şekli ile navlun fiyatı teklifi aldığını, 16.05.2018 tarihinde .... adlı gemi ile 1 adet Reefer soğutmalı konteynır için rezervasyon kaydı aldığını, 05.06.2019 tarihinde 26 ton kuru incir emtiası taşıyan NBU3515533 künye nolu konteynırın gemiye yüklenip 2201179481 nolu konşimento düzenlendiğini, 05.06.2019 tarihinde yüklenen konteynırın, 12.06.2019 tarihinde Taijin limanına vardığını, davalının sorumlu olduğu VAT+DUTY yani KDV ve Gümrük Vergisi'ni ödemek istememesi nedeniyle alıcı tarafından teslim alınamadığını, satıcının KDV ve Gümrük Vergisinin alıcının ödemesi gerektiğini ileri sürdüğünü, TTK m. 1237/2 uyarınca taşıyan ve taşıtan arasındaki hukuki ilişki navlun sözleşmesi hükümlerine tabii olduğunu, navlun sözleşmesi bulunmaması halinde taşıyan ile gönderici arasındaki hukuki ilişkinin konşimentoya göre düzenlendiğini, konşimentonun arka yüzeyinde 4. bölümde satıcının yükümlülükleri bölümünde gümrük vergileri ve diğer vergilerin satıcının yükümlülüğünde olduğunun belirtildiğini, satış işleminin de DDP teslim şekline göre yapıldığı, gerek konşimentoda ki kayıtta, gerekse satış faturasında gümrük vergisinin satıcıya ait olduğunun belirlendiğini, bu incoterms şekillerinin 2010 yılında yapılan değişiklikle kaldırıldığını, DDP teslim şeklinde Delivered Duty Paid (Gümrük Vergisi Ödenmiş Satış) yer aldığını, en masraflı teslim şeklinin bu satış türüne göre olduğunu, alıcının nakliye, gümrük ve diğer vergileri ödemediğini, somut olayda da faturada nihai hedef Tianjin limanı üzerinden Xİ-AN/Çin için SS GERRİT BRAREN üzerine Aliağa Limanından gemiye yüklenmiştir, ibaresinin yer aldığını ve DDP teslim şekline göre emtianın dava dışı alıcı XİAN Çin'de ki nihai adresine teslim edilecek şekilde yüklendiği, böylece emtianın Çin gümrük sınırlarında geçerken verdiği resmi harçların satıcı tarafından ödenmesi gerektiği, müvekkilinin konteynırı KDV ve Gümrük Vergisi varış ülkesindeki müvekkilinin iştiraki olan BDP İnternational Ltd. (BDP ÇİN) tarafından davalı adına ve hesabına ödeyerek konteynırı alıcısına teslim edildiğini, böylece demuraj ücretinin doğmadığını, davalı tarafından karşılanması gereken tutarın karşılanmamasından ötürü aktifinde eksilme olduğunu, bu taşımdan dolayı müvekkil şirketin davalı ad ve hesabına 89.121,24 YUAN KDV ve 205.664,40 YUAN gümrük vergisi, toplam 294.785,64 Çin Yuan'ı ödediğini, bu ödemenin 45.351,64 USD olduğunu ve faturayı da müvekkil şirkete yansıtıldığını, müvekkilin bu ödemeyi yaptığını, davalı tarafından 15.04.2019 tarihinde müvekkil şirkete böyle bir borcunun olmadığını bildirildiğini, davalıya 31.05.2019 tarihinde arabuluculuk başvurusu yapıldığını ancak anlaşma yapılamadığını, davalı hakkında ihtiyati tedbir kararı verilmesini ve davalıdan 45.351,64 USD nin %12 faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı tarafın tedbir talebi, alacağın para alacağı olması nedeniyle ihtiyati tedbire değil ihtiyati hacze konu olması ve yargılama ile belirlenebileceğinden reddedilmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının talebinin dayanağı olan ihracatın Çin’de bulunan dava dışı alıcı Xian Ltd. Şti. nin müvekkili arasında imzalanan 26.04.2018 tarihli satış sözleşmesi olduğunu, davacı BDP Lojistik LTD ŞTİ nin ihracat satış sözleşmesine taraf olmadığını, davacının alacağını temlik aldığını iddia ettiği Çinde mukim dava dışı BDP İnternational LTD ŞTİ nin de bu ihracat işlemine taraf olmadığı, davacının 2 numaralı delili olan konşimentodan anlaşıldığına göre davacıda alacağı temlik aldığını iddia ettiği, şirketinde asil değil acente olduğunu, buna göre temlik alan davacının davalı müvekkil nam ve hesabına ödeme yapılabilmesi için temlik eden konumda ki Çinde mukim dava dışı BDP İnternational LDD ŞTİ müvekkilden izin veya onay almasının gerektiğini, somut olayda müvekkilden izin ve onay alınmadığını, davacının basiretli bir tacir olması gereğini yerine getirmediğini, malın alıcısı yani gümrükten çekecek asil olan dava dışı Xian LTD ŞTİ nin vergiyi ödeyip müvekkile rücu etmesi gerektiğini, ya da Xian LTD ŞTİ nin müvekkilinden bu talebi yapmasını gerektiğini, davacının bu vergi borcunun borçlusu olmadığını, bu nedenle aktif husumet sıfatının bulunmadığını, pasif husumet yönünden de Çinde mukim dava dışı Xian LTD ŞTİ nin vergi borcundan sorumlu olduğunu, davanın müvekkiline yöneltildiğini, Çinde ki BDP İnternational LTD ŞTİ nin bir ödeme yapmış ise bu ödemeyi Çinde ki Xian LTD ŞTİ’ den istemesinin gerektiğini, davacının kendisinin satım sözleşmesinde ki İncoterms şartlarına atım yaparak dava dışı Çinli firmadan talepte bulunduğunu, esas hakkında ise davacının 6 nolu delilinin bir ödeme belgesi olup ödemenin ispatını sağlamadığını, müvekkili adına herhangi bir ödeme yapıldığına dair bir kayıt bulunmadığını, 26.04.2018 tarihli ihracat/satım sözleşmesinde vergileri davacının değil dava dışı alıcının ödeyeceğinin kararlaştırıldığını, sözleşmede ki delivery terms yani taşıma şartlarında DDP + Excludes Duty – Vat ibaresinin yer aldığını, her türlü resim, vergi ve KDV yani ihracat vergilerinin gönderen tarafından değil alıcı tarafından ödeneceğinin yer aldığını, İncoterms kurallarına göre DDP + Excludes Duty – Vat ile teslimin vergiler hariç olarak yapılacağının kararlaştırıldığını, buna göre DDP teslim şeklinde teslime kadar ortaya çıkan vergi ve masrafların satıcı tarafından karşılanması gerektiğini ancak (aksi kararlaştırılmakla) vergiler hariç kaydı ile müvekkili gönderen şirketin vergilerden sorumlu olmadığının belirlendiğini, ICC’nin 2010 tarihli İncoterms kurallarında bu şartlardan ayrılabileceğinin yer aldığını, böylece DDP teslim şeklinde yer alan vergilerden satıcının değil alıcının sorumlu kılmasının mümkün olduğunu, konşimentoda, faturada ve akreditifte 26.04.2018 tarihli satış sözleşmesine atıf olduğunu, taşımanın Port to Port yani limandan limana olduğunu ancak bu durumun vergi yükümlüsünü belirtmediğini, limandan limana taşımanın teslim yeri şartını düzenlediğini, “DDP (Excludes Duty – Vat)” ibaresinin yeterince açık bir incoterms olduğunu, davacının kendisinden sadır belgeye istinaden müddeabihin en fazla 3.000,00 USD olabileceğini, zira Duty + Vat = 3.000,00 USD olarak kayıtlarda yer aldığını, 45.351,64 USD nin istenemeyeceğini, müvekkilinin davacıya kendi ad ve hesabına ödeme yapması için herhangi bir yetki ve talimat vermediğini belirterek davanın husumet/esas yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

MAHKEMECE

: "...Dava: Taşıma sözleşmesine dayalı olarak davalı satıcının DDP teslim şekline tabii incoterms nedeniyle ödemek yükümlülüğünde bulunan gümrük vergisi ve diğer vergilerin taşıyan tarafından ödenmesine istinaden açılan sebepsiz zenginleşmeye dayalı alacak davasıdır.

Tarafların delilleri toplanmış ve değerlendirilmiştir.

2201179481 nolu konşimento, davacının düzenlediği 31.05.2018 tarihli 2274 nolu fatura ve 07.10.2018 tarihli 45.251,64 USD bedelli fatura, davalıya gönderilen ihtarname incelenmiş ve değerlendirilmiştir.

Davacının davalıdan alacak konusu yapmış olduğu ve davalının 31.05.2018 tarihli 2274 numaralı alıcı Xian Ltd. Şti. adına düzenlenmiş faturada DDP incoterms teslim şeklinde teslimin kabul edildiği, satım konusu malın BDP İNTERNATİONAL LOJİSTİK tarafından Gerrit Braren 1814 adlı gemi ile taşındığı ve çinin Tianjin limanına 12.06.2019 tarihinde vardığı, VAT + DUTY yani KDV ve gümrük vergisinin satıcının ödemediği, gönderilenin ise malı teslim almadığı, bunun üzerine ihtiyati tedbir isteyen davacının KDV ve diğer vergi yükümlülüklerini ödeyerek malın alıcıya teslimini sağladığı belirlenmiştir.

Satım konusu kuru incir emtiasının satıcı Aegean Foods AŞ tarfından konşimento da ve satım sözleşmesinde faturada alıcı olarak gösterilen Xian Ltd. Şti. ne satıldığı, alıcısı tarafından satım sözleşmesi kapsamına (DDP ve DDU) girmediğinden gümrük resmi ödenmiş satışta, gümrük resmini ödemek istemediği, taşıyanın da konteynır demurajı oluşmaması için davacının iştirakı olan BDP İNTERNATİONAL LTD. ŞTİ. tarafından ödendiği iddia edilmekle birlikte TTK m. 1203 gereğince eşyanın gönderilen tarafından teslim alınması halinde bütün alacakları ödemekle aynı zamanda kendi hesabına gümrük resmi ödenmiş ve başka giderler yapılmış ise bunları vermekle yükümlü olmaktadır.

Ayrıca davalının cevap dilekçesinde belirttiği üzere satım sözleşmesinde teslim şekli DDP olmakla birlikte (Delivery Duty Paid) olmakla birlikte bu sözleşmeye aksine hüküm olarak teslimat şartları bölümünde (gümrük ve KDV vergilerinin) DDP ye dâhil olmadığı açıkça yer almış olmakla bu dağıtım şekline istisna koyarak tarafların bu teslimat şartını değiştirdikleri de belirlenmiştir. Bu halde taşıtan/gönderenin DDP teslim şekline rağmen malın gümrük ve KDV vergilerini ödemekle mükellef olmadığı da belirlenmiştir.

Somut olayda da gönderilenin söz konusu malı teslim almak istememesi halinde taşıtanın eşya üzerinde tasarruf hakkı bulunmaktadır. Ancak taşıyanın gönderilen/alıcının üzerine düşen yükümlülüğü yapma görevi bulunmamaktadır. Gönderilenin malı teslim almaması halinde TTK m. 1207 gereğince navlun sözleşmesi gereğince navlunu ve diğer alacakları taşıyana ödeme ile yükümlü olup bu konteynırın talep olmaksızın gönderilene teslim etmesi mümkün değildir. TTK m. 1205 e göre eşyayı gönderilene teslim etmiş olan taşıyan TTK m. 1203 e göre gönderilenden istenebilecek olan alacakların ödenmesinin taşıtandan isteyemeyeceğidir. Ancak taşıtanın, taşıyanın zararına olarak sebepsiz zenginleşme olarak taşıtan, taşıyana rücu edebilecektir.

Davacının bu hükme göre taşıyan olarak gönderilen / alıcıdan alacakların ödenmesini istemesi mümkündür. Kaldı ki TTK m. 1203 de bu borçların sorumlusunun malı teslim alan, malı teslim alma iradesi gösteren gönderilen olduğunu belirtmiştir.

Davacı taraf dava dışı gönderilen alıcı gösterilen Xian Ltd. Şti. 'nin yatırması gerekli KDV ve gümrük vergisinin (ödenmiş ise) vekâletsiz iş görme hükümlerine göre ödemiş olup, vekâletsiz olarak işi görülen kimse alıcı - gönderilen olduğundan iş sahibi bütün masrafları ödemekle mükelleftir, ancak somut olayda olduğu üzere gönderilen malı teslim almakla hem satım sözleşmesinin hem de taşıma sözleşmesinin tarafı olup, satım sözleşmesi gereğince satıcı - taşıtanın edimini ifa etmesini yani malın teslimini sağlamıştır. Ayrıca taşıma sözleşmesinde de taraf olmuştur. Sonuç olarak gönderilen - alıcı taşıyanın vekâletsiz iş görme hükümlerine göre yapmış olduğu ödemeden sorumlu olan taraftır.

Böylece taşıyan, davacının ödemiş olduğu VAT ve DUTY yani KDV ve gümrük vergilerini alıcıdan istemekle mükelleftir. Her ne kadar satış sözleşmesinde DDP yani Delivery Duty Paid olarak incoterms şartı yer almış ise de alıcının bu ödemeyi yapmış olması halinde, taşıma sözleşmesinden ayrı olarak satım sözleşmesindeki incoterms şartlarına istinaden satıcıya rücu etme imkânı vardır. Ancak taşıma sözleşmesinde satım sözleşmesinden ayrı olarak TTK m. 1023-1205 hükümlerine göre eşyayı teslim alan gönderilenin, kendi hesabına ödenen gümrük resmini ve diğer giderleri, taşıyana ödemekle mükelleftir. O halde davacının davayı taşıtana değil, gönderilene açması gerekli olmakla, husumet / sıfat yokluğu nedeniyle davanın reddine karar vermek gerekmiştir." gerekçesi ile; "Davacının davasının REDDİNE" şeklinde karar verilmiştir.

Mahkeme kararına karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İSTİNAF BAŞVURU SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; verilen kararın eksik incelemeye dayalı, hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu, davalı tarafın KDV ve Gümrük Vergilerinden dolayı sorumluluğu bulunduğunu, yerel mahkemenin red kararının eksik incelemeye dayalı, usul ve esasa aykırı olduğunu, konişmento üzerinde sözleşmeye ilişkin atıf olsa dahi müvekkili şirketin davalı şirket ile alıcı arasında yapılan sözleşmenin bir tarafı olmadığını, sözleşmenin varlığından veya sözleşmenin içeriğinden haberdar olmadığını, haberdar olma yükümlülüğünün de bulunmadığını, söz konusu yükümlülüğün anılan sözleşmeden menfaat sağlayanlara, yani davalı satıcı ile dava dışı alıcıya ait olduğunu, müvekkili şirketin tek sorumluluğunun navlun sözleşmesi ile vadettiği taşımayı bu sözleşmedeki şartlar uyarınca gerçekleştirdiğini, bu bağlamda deniz ticaret pratiğinde taşıyıcıların, taşımanın yapıldığı sözleşmenin varlığını bilme, uygunluğunu kontrol etme, doğrulama vb. hususlarda yükümlülüğünün bulunmadığını, ayrıca sözleşmenin yüke refakat belgeleri arasında da bulunmadığını, yüklerin varış ülkesine varmasının akabinde, hem davalı gönderici hem de dava dışı alıcının sorumluluk itirazında bulunduğunu, talimatın yoksunluğunun bulunduğu ortamda ilgili konteynera ait KDV ve Gümrük Vergisinin müvekkili şirket tarafından verilen talimat üzerine, konteynerın varış ülkesindeki BDP iştiraki olan BDP İnternational Ltd. (Çin) tarafından davalı adına ve hesabına ödendiğini ve konteyner alıcısına teslim edildiğini, hem kıymetli evrak niteliğinde olan ve davalının talimatları uyarınca düzenlenen konişmentoda, hem de yüke ait davalı şirketin kendi satış faturasında teslim şeklinin DDP olarak gösterildiğini, müvekkili şirketin bu suretle yanıltıldığını, DDP taşıma tipinde, geleneksel ve yaygın diğer teslim tiplerinin aksine alıcının malı gümrük girişi için prosedürel işlemlerle uğraşmamakta, emtianın direkt olarak alıcının belirtmiş olduğu adrese tüm işlemleri halledilmiş ve vergileri ödenmiş şekilde teslim edildiğini, dava konusu ihtilafın çözümüne uygulanacak hukuki metinin konişmento arkasındaki hükümler olduğunu, konişmentonun ön yüzünde bulunan hüküm uyarınca davalı taşıtanın emtia ile konteynerların konişmentonun ön ve arka yüzündeki hükümlere tabi olarak taşındığını, konişmentoyu teslim alması ile kabul ve ikrar ettiğini, davalı taşıtan ile dava dışı alıcı müvekkili şirkete karşı müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğunu, TTK 1243 maddesinde navlun sözleşmesi ve konişmentoda yer alan kayıtlara dair emredici hükümlerin düzenlendiğini, 1203 maddesi hükümlerinin aksinin taraflarca kararlaştırılmasında hukuki bir engel bulunmadığını

istinaf başvuru sebebi olarak ileri sürmüştür.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Dava, taşıma sözleşmesi kaynaklı gümrük vergisi ve diğer vergilerin taşıyan tarafından ödenmesine istinaden açılan sebepsiz zenginleşmeye dayalı alacak istemine ilişkindir.

İstinaf kanun yolu başvurusuna konu edilen karar hakkında; 6100 sayılı HMK'nın 355. maddesindeki düzenleme gereğince, istinaf dilekçesinde belirtilen nedenler ve kamu düzenine ilişkin aykırılık bulunup bulunmadığı hususlarıyla sınırlı olarak inceleme yapılmıştır.

TMK'nın 6. maddesinde ''Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür.'' denmektedir. İspat yükü başlıklı HMK'nın 190. maddesi " (1) İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir.

(2) Kanuni bir karineye dayanan taraf, sadece karinenin temelini oluşturan vakıaya ilişkin ispat yükü altındadır. Kanunda öngörülen istisnalar dışında, karşı taraf, kanuni karinenin aksini ispat edebilir. " şeklinde düzenlenmiştir.

Türk Ticaret Kanununda "Üçüncü kişi gönderilenin durumu

1. Ödeme yükümlülüğünün doğması

MADDE 1203- (1) Eşya, taşıtandan başka bir kişiye teslim edilecekse, bu kişi, navlun sözleşmesi veya konişmento ya da diğer bir denizde taşıma senedi uyarınca eşyanın teslimini istediğinde, bu istemin dayandığı sözleşmenin veya konişmentonun yahut diğer bir denizde taşıma senedinin hükümlerine göre ödemeye yetkili kılındığı bütün alacakları ödemekle, kendi hesabına gümrük resmi ödenmiş ve başka giderler yapılmış ise bunları da vermekle ve üstüne düşen diğer bütün borçları yerine getirmekle yükümlü olur.

2. Gönderilene karşı hapis hakkının kullanılması

MADDE 1204- (1) Gönderilen, eşyanın teslimini istediği andan itibaren, sadece 1203 üncü maddede öngörülen alacaklar için hapis hakkının kullanılmasına katlanmak zorundadır; diğer alacaklar için hapis hakkı kullanılamaz.

(2) Bu takdirde, 1398 ilâ 1400 üncü maddelere göre yürütülecek takiplerde, borçluya yapılması gereken bildirim ve tebliğler gönderilene yapılır. Gönderilen bulunmaz veya eşyayı teslim almaktan kaçınırsa, bildirim ve tebliğlerin taşıtana yapılması gerekir.

(3) Eşya yalnız bir navlun sözleşmesine dayanılarak taşınmış olup da birden çok konişmentoya veya diğer bir denizde taşıma senedine dayanılarak çeşitli gönderilenlere teslim edilecekse, hapis hakkı, her konişmentoya veya diğer bir denizde taşıma senedine isabet eden alacaklar için ayrı ayrı kullanılır.

3. Rücu hakkı

a) Eşyanın teslimi hâlinde

MADDE 1205- (1) Eşyayı gönderilene teslim etmiş olan taşıyan, 1203 üncü maddeye göre gönderilenden istenebilecek olan alacakların ödenmesini taşıtandan isteyemez. Ancak, taşıtanın, taşıyanın zararına olarak sebepsiz zenginleştiği oranda, taşıyan taşıtana rücu edebilir." şeklinde düzenleme bulunmaktadır.

Dosya kapsamındaki yazı, belge ve bilgilere, yasaya uygun gerektirici nedenlere, ilk derece mahkemesi kararının gerekçesinde dayanılan delillerle, delillerin tartışılması sonucu maddi olay ve hukuki değerlendirmede usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; incelemenin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılıp, kamu düzenine herhangi bir aykırılığın da bulunmamasına, satım sözleşmesinde teslim şekli DDP (Delivery Duty Paid) olmakla birlikte bu sözleşmede aksine hüküm olarak teslimat şartları bölümünde (Gümrük ve KDV vergilerinin) DDP'ye dâhil olmadığının belirtildiğinin, TTK'nın 1205. maddesi uyarınca eşyayı gönderilene teslim etmiş olan taşıyanın, TTK'nın 1203. maddesine göre gönderilenden istenebilecek olan alacakların ödenmesini taşıtandan isteyemeyeceğinin, dava konusu oluşan masrafın gönderici olan davalıdan talep edilebileceğinin ispatlanamadığının anlaşılmasına göre, davacı vekilinin tüm istinaf itirazları yerinde görülmediğinden 6100 sayılı HMK'nın 353/1,b.1 maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermek gerekmiştir.

HÜKÜM

: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

1-İzmir 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin █████/2020 tarih, ████████ Esas ve ████████ Karar sayılı kararına karşı davacı vekilinin istinaf başvuru sebeplerinin HMK'nın 353/1-b-1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,

2-İstinaf kanun yoluna başvuran davacı taraftan alınması gereken 732,00 TL istinaf harcından başlangıçta alınan 80,70 TL'nin mahsubu ile bakiye kalan 651,30 TL'nin davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına,

3-Davacı tarafından yapılan istinaf masrafının üzerinde bırakılmasına,

4-Artan gider avansının karar kesinleştiğinde yatırana iadesine,

5-İstinaf yargılamasında duruşma açılmadığından karşı taraf yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,

6-Kararın Dairemizce taraflara re'sen tebliğine,

Dair, dosya üzerinde HMK'nın 353/1-b-1. maddesi uyarınca yapılan inceleme sonucunda; HMK'nın 361/1. maddesi gereğince gerekçeli kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay'a temyiz yolu açık olmak üzere oy birliği ile karar verildi. █████/2026