Anahtar kelimeler: Dayanır Kuralının Yanlış Görüşü İstemlerinin Nedenine Edenlerin Neticesinde Edilebilir Mahkûmiyet
MAHKEMESİ
:Ceza DairesiSAYISI
: ████████ E., █████████ KSUÇ
: HırsızlıkHÜKÜM
: MahkûmiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: Onamaİlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin; ''üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı bir delilin bulunmadığına, 23.07.20 17... .03.2018 tarihli ifadelerinde çelişki bulunmadığına, ifadesinin aksini gösterir bir delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmadığında mahkûmiyet kararı verilemeyeceğine, tarafına verilen cezanın kaldırılmasına'' ilişkin; sanık müdafiinin temyiz isteminin, ''yeterli inceleme yapılmaksızın eksik incelemeye dayalı olarak mahkûmiyet kararı verildiğine, şikâyetçi ...'in şikâyetçi olmadığına ve zararının bulunmadığına dair beyanlarının dikkate alınmadan sanık hakkında mahkûmiyet hükmü tesis edildiğine, sanık şikâyetçinin zararını gidermek istediğini beyan etmesine rağmen sanığa uygun mehil verilmediğine, sanık hakkında isnad olunan suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, dosya kapsamında her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı bir delil bulunmadığına, yargılama aşamasında davaya konu edilen mekanın kilitli olup olmadığının tespit edilmediğine, sanık hakkında şartları oluşmamasına rağmen 2.kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verildiğine, sanık hakkında kanuni ve takdiri indirim sebeplerinin uygulanmadığına, aşamalarda şikâyetçinin alınan beyanlarında zararının olmadığı yönündeki beyanları dikkate alındığında sanık hakkında TCK’nin 168.maddesinde belirtilen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, isnad olunan suç için kanunda öngörülen dava ve ceza zamanaşımı sürelerinin geçtiğine, yeterli gerekçe gösterilmeden alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini edildiğine, sanık hakkında beraat kararı yerine mahkûmiyet hükmü tesis edilmiş olmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, verilen kararın bozulmasına karar verilmesine'' ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h. maddesi olarak yazılması yerine 142/1-h olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla mahkûmiyet kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bafra 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.