Anahtar kelimeler: Görüşü İstemlerinin Edenlerin Neticesinde Edilebilir Esastan Yetkilerinin Sayisi Yeni Onama
2. Ceza Dairesi         █████████ E.  ,  ████████ K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ
:Ceza Dairesi
SAYISI
: █████████ E., █████████ K.
SUÇ
: Hırsızlık
HÜKÜMLER
: İstinaf başvurularının esastan reddine, düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: Onama
İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, eksik inceleme ile karar verildiğine, cezanın yüksek olduğuna, şartları oluştuğu halde TCK'nın 62. maddesinin uygulanmadığına, sanığın suç kastının olmadığına, olaya dair yeterli somut delil bulunmadığına, sanığın beraatine karar verilmesine; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanığın suç kastının olmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesinin ve TCK'nın 62. maddesinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna, somut delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, somut delil bulunmadığına, sanığın atılı suçla ilgisinin bulunmadığına, yanlış değerlendirme yapıldığına, verilen cezanın yüksek olduğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Suç tarihi "10.02.2019" tarihi olduğu hâlde, gerekçeli karar başlığında 5271 sayılı CMK'nın 232/2-c maddesine aykırı olarak 22.02.2019 tarihinin gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.
Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ... yönünden mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine; sanık ... yönünden mahkûmiyet hükmüne yönelik düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine; sanık ... yönünden ise ilk derece mahkemesince verilen beraat kararının kaldırılarak yeni hüküm kurulması suretiyle sanığın mahkûmiyetine dair verilen kararlar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, usûl ve yasaya uygun olan Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Ordu 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin de Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Tamamını görebilmek için üye olmanız gerekli :/ Tamamını görebilmek için üye ol!
Üye olmak için tıkla!