Anahtar kelimeler: Müteakip Anadolu Görüşü Hakimliğinin Yaptırmamak Adalet Başvuran Tedbirlerinin Kararıyla Koşullu
1. Ceza Dairesi         █████████ E.  ,  █████████ K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI
: █████████ değişik iş
İNCELEME KONUSU KARAR
: İtirazın reddine
KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN
: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: İlgili kararın kanun yararına bozulması
Görevi yaptırmamak için direnme suçundan İstanbul Anadolu 53. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.04.2021 tarihli ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararıyla 18... gün hapis cezasına hükümlü ...'nın, bu cezasının infazı sırasında, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesi gereğince cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesine dair İstanbul Anadolu 4. İnfaz Hâkimliğinin 23.06.2023 tarihli ve █████████ Esas, █████████ Karar sayılı kararını müteakip, hükümlünün, İstanbul Anadolu 53. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.04.2021 tarihli ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararıyla kamu görevlisine görevi nedeniyle hakaret suçundan verilen 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezasının kesinleşmesi nedeniyle açık ceza infaz kurumuna alınmasını takiben, hükümlü ve müdafiinin cezanın koşullu salıverme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına ilişkin talebinin reddine dair İstanbul Anadolu 3. İnfaz Hâkimliğinin 04.09.2023 tarihli ve █████████ Esas, █████████ Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.09.2023 tarihli ve █████████ değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 15.01.2024 tarihli ve 94660652-105-34-27993-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.02.2024 tarihli ve █████████ sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.02.2024 tarihli ve █████████ sayılı kanun yararına bozma isteminin;
"Dosya kapsamına göre, İstanbul Anadolu 3. İnfaz Hâkimliğinin 04.09.2023 tarihli ve █████████ Esas, █████████ Karar sayılı kararı ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 14, 105/A ve 89/1-2-3. maddeleri uyarınca hükümlünün denetimli serbestlik şartlarını taşımadığından bahisle talebin reddine karar verilmiş ise de,
Hükümlünün, 30.09.2020 tarihinde işlemiş olduğu görevi yaptırmamak için direnme suçundan İstanbul Anadolu 53. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.04.2021 tarihli ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararı ile 18... gün hapis cezasına mahkum olduğu, anılan kararın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 24.04.2023 tarihli ve █████████ Esas, █████████ Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleştiği, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 15.06.2023 tarihli ve 2023/2-31634 sayılı müddetnamesine göre hükümlünün 15.06.2023 tarihinde cezasını infaz etmek üzere açık ceza infaz kurumuna alındığı, şartla tahliye tarihinin 08.02.2024, hakederek tahliye tarihinin 15.11.2024 olduğu, İstanbul Anadolu 4. İnfaz Hâkimliğinin 23.06.2023 tarihli ve █████████ Esas, █████████ Karar sayılı kararı ile 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi uyarınca şartla tahliye tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik uygulanarak infazına karar verildiği,
Daha sonra hükümlünün kamu görevlisine görevi nedeniyle hakaret suçundan İstanbul Anadolu 53. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.04.2021 tarihli ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararıyla hükmedilen 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezasının 06.06.2023 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle açık ceza infaz kurumuna alındığı, İstanbul Anadolu 1. İnfaz Hâkimliğinin 28.08.2023 tarihli ve █████████ Esas, █████████ Karar sayılı içtima kararı ile hükümlünün almış olduğu cezaların 1 yıl 23... gün hapis cezası olarak içtimasına karar verildiği,
15.07.2023 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7456 sayılı 06.02.2023 Tarihinde Meydana Gelen Depremlerin Yol Açtığı Ekonomik Kayıpların Telafisi İçin Ek Motorlu Taşıtlar Vergisi İhdası İle Bazı Kanunlarda ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 15. maddesiyle 5275 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 10/1. maddesindeki ''31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca ... salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan ve ilgili mevzuat uyarınca cezalarının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına beş yıl ve daha az süre kalan hükümlülerin talebi aranmaksızın, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına infaz hakimi tarafından karar verilebilir." şeklinde düzenleme karşısında, her ne kadar anılan kanun hükmünün lafzından 31.07.2023 tarihi itibariyle infaz işlemleri devam eden hükümlüler hakkında uygulanabileceği anlaşılmakta ise de, hükümlünün sonradan kesinleşen 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezasının 06.06.2023 tarihinde kesinleştiği, kanunun yürürlük tarihinden önce kesinleşen cezasının infaz işlemlerinin gecikmeli olarak yerine getirilmesinin sorumluluğunun hükümlüye yüklenemeyeceği gözetilerek itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
1. Karar tarihinden sonra 24.12.2025 tarihinde kabul edilen 25.12.2025 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7571 sayılı Kanun'un 27 nci maddesi ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un geçici 10 uncu maddesinin altıncı fıkrasında değişiklik yapılmış ise de, kanun yararına bozma, kesinleşen hükümde verildiği zaman yürürlükte bulunan usul ve maddi hukuka ilişkin hukuka aykırılıkların giderilmesi ile sınırlı olduğundan, inceleme karar tarihindeki mevzuat hükümlerine göre yapılmıştır.
2. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;
(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.
(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.
(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.
3. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un geçici 6 ncı maddesinin (1) nci fıkrası;
Geçici Madde 6 – (Ek
: 15/8/2016-KHK-██████ md.; Değiştirilerek kabul: 9/███████-███████ md.) (Değişik:14/4/2020-███████ md.)
(1) 30/3/2020 tarihine kadar işlenen suçlar bakımından; 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun kasten öldürme suçları (madde 81, 82... ), üstsoya, altsoya, eşe veya kardeşe ya da beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı işlenen kasten yaralama ve neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçları, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçu (madde 87, fıkra iki, bent d), işkence suçu (madde 94... ), eziyet suçu (madde 96), cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlar (madde 102, 103, 1 04... ), özel hayata ve hayatın gizli alanına karşı suçlar (madde 132, 133, 134, 135, 136, 1 37... ), uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçu (madde 188) ve İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar ile 12/4/1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlar hariç olmak üzere, 105/A maddesinin birinci fıkrasında yer alan “bir yıl”lık süre, “üç yıl” olarak uygulanır.
4. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un geçi 9 uncu maddesinin (6) ncı fıkrası;
(6) Türk Ceza Kanununun İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar, Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlar ve örgüt faaliyeti kapsamında işlenen suçlar hariç olmak üzere, toplam hapis cezası on yıldan az olanlar bir ayını, on yıl ve daha fazla olanlar ise üç ayını kapalı ceza infaz kurumunda geçirmiş olan iyi hâlli hükümlülerden ilgili mevzuat uyarınca açık ceza infaz kurumlarına ayrılmalarına bir yıl veya daha az süre kalanlar, talepleri hâlinde açık ceza infaz kurumlarına gönderilebilirler. Bu hükümlüler, açık ceza infaz kurumlarında barındırılır. İlgili mevzuat uyarınca açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya, beşinci fıkrada belirtilen süreler içinde hak kazandıkları takdirde beşinci fıkra uyarınca izinli sayılırlar. Beşinci fıkrada belirtilen sürenin tamamlanmasından sonra ise açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanıp kazanmadıklarına bakılmaksızın, 95 inci maddede düzenlenen izin hakkından yararlanırlar. Bu fıkra hükmü 31/7/2023 tarihine kadar uygulanır.
5. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un geçici 10 uncu maddesinin (6) ncı fıkrası;
Geçici Madde 10- (Ek
: 14/7/2023-███████ md.)
(6) Türk Ceza Kanununun İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar, Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlar ve örgüt faaliyeti kapsamında işlenen suçlar hariç olmak üzere, 31/7/2023 tarihi itibarıyla kapalı ceza infaz kurumlarında bulunan hükümlülerden, toplam hapis cezası on yıldan az ise bir ayını, on yıl ve daha fazla ise üç ayını bu kurumlarda geçirip ilgili mevzuat uyarınca açık ceza infaz kurumlarına ayrılmasına üç yıl veya daha az süre kalanlar, bu şartların oluştuğu tarih itibarıyla açık ceza infaz kurumlarına ayrılabilir. Bu hükümlüler ile 31/7/2023 tarihinde geçici 9 uncu maddenin altıncı fıkrası kapsamında açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlüler, talepleri hâlinde en az üç ay açık ceza infaz kurumunda kalmış olmak şartıyla ilgili mevzuat uyarınca cezaların denetimli serbestlik tedbiri altında infazı uygulamasından üç yıl erken yararlandırılır.
Şeklinde düzenlenmiştir..
6. Hükümlünün, İstanbul Anadolu 53. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.04.2021 tarihli ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararı ile 30.09.2020 tarihinde işlemiş olduğu görevi yaptırmamak için direnme suçundan 18... gün hapis, aynı tarihte işlemiş olduğu kamu görevlisine görevi nedeniyle hakaret suçundan 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezasına mahkum olduğu, kararlara karşı hükümlü müdafii tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 24.04.2023 tarihli ve █████████ Esas, █████████ Karar sayılı kararı ile esastan reddine karar verildiği, kararda görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen esastan red kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca kesin, kamu görevlisine görevi nedeniyle hakaret suçundan verilen esastan red kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/3-a maddesi uyarınca temyiz kanun yoluna açık olduğunun bildirildiği görülmüştür.
7. Bölge Adliye Mahkemesi kararı sonrası ilk derece mahkemesince hükümlü hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen 18... gün hapis cezasının kesinleştirme işlemlerinin 23.05.2023 tarihinde yapılarak, infazı için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, kamu görevlisine görevi nedeniyle hakaret suçundan verilen 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezasının kesinleştirme işlemlerinin ise 10.07.2023 tarihinde yapılarak, infazı için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, kesinleşme tarihi olarak da 06.06.2023 tarihinin yazılı olduğu görülmektedir.
8. İnfaz savcılığı tarafından 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası ile ilgili olarak, 13.07.2023 tarihinde çağrı kağıdı çıkarıldığı, ancak çağrı kağıdına rağmen hükümlünün İnfaz savcılığına gidip teslim olmaması nedeniyle hakkında 09.08.2023 tarihinde yakalama emri çıkartıldığı ve hükümlünün 26.08.2023 tarihinde yakalanarak ceza infaz kurumuna alındığı ve her iki suçtan verilen cezaları 1 yıl 23... gün olarak içtima edildiği anlaşılmaktadır.
9. Hükümlünün içtimalı cezasının infazı amacıyla Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen, 29.08.2023 tarihli ve 2023/2-31634 sayılı müddetnameye göre, hükümlünün 26.08.2023 tarihinde ceza infaz kurumuna alındığı, şartla tahliye tarihinin 30.10.2024, bihakkın tahliye tarihinin ise 29.04.2026 olarak belirlendiği görülmektedir.
10. 7456 sayılı Kanun’un 15 inci maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddenin altıncı fıkrasında yer alan, "Türk Ceza Kanununun İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar, Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlar ve örgüt faaliyeti kapsamında işlenen suçlar hariç olmak üzere, 31/7/2023 tarihi itibarıyla kapalı ceza infaz kurumlarında bulunan hükümlülerden, toplam hapis cezası on yıldan az ise bir ayını, on yıl ve daha fazla ise üç ayını bu kurumlarda geçirip ilgili mevzuat uyarınca açık ceza infaz kurumlarına ayrılmasına üç yıl veya daha az süre kalanlar, bu şartların oluştuğu tarih itibarıyla açık ceza infaz kurumlarına ayrılabilir. Bu hükümlüler ile 31/7/2023 tarihinde geçici 9 uncu maddenin altıncı fıkrası kapsamında açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlüler, talepleri hâlinde en az üç ay açık ceza infaz kurumunda kalmış olmak şartıyla ilgili mevzuat uyarınca cezaların denetimli serbestlik tedbiri altında infazı uygulamasından üç yıl erken yararlandırılır." düzenlemesine göre hükümlünün hukuki durumu değerlendirildiğinde, cezasının infazı amacıyla 26.08.2023 tarihinde Ceza İnfaz Kurumuna alınan ve şartla tahliye tarihi 30.10.2024 olan hükümlünün bu geçici madde hükmünden yararlanmasının mümkün olmadığı, maddede yer alan "31/7/2023 tarihi itibarıyla kapalı ceza infaz kurumlarında bulunan hükümlülerden,...... 31/7/2023 tarihinde geçici 9 uncu maddenin altıncı fıkrası kapsamında açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlüler," şeklinde açıkça belirtildiği gibi 31.07.2023 tarihi itibariyle kapalı ceza infaz kurumunda bulunan yada 5275 sayılı Kanun'un geçici 9 uncu maddesinin altıncı fıkrası gereğince, henüz Açık Ceza İnfaz Kurumuna ayrılma hakkı bulunmadığı halde cezasının belli bir kısmını infaz eden, iyi halli hükümlü olduğu kabul edilerek Kapalı Ceza İnfaz Kurumundan, Açık Ceza İnfaz Kurumuna gönderilen ve burada barındırılan hükümlülerin bu düzenlemeden yararlanarak, cezaların denetimli serbestlik tedbiri altında infazı uygulamasından üç yıl erken yararlandırılmaları yönünde yasa koyucunun iradesini, yoruma açık olmayacak şekilde ortaya koyduğu, düzenlemenin kapsamının yorum yoluyla genişletilmesinin, düzenlemede öngörülen şartlar dikkate alındığında mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.
11. Hükümlünün cezasının infazına başlanma tarihi dikkate alındığında 5275 sayılı Kanun'un geçici 10 uncu maddenin ikinci fıkrasında yer alan, "31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca ... salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan ve ilgili mevzuat uyarınca cezalarının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına beş yıl ve daha az süre kalan hükümlülerin talebi aranmaksızın, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına infaz hakimi tarafından karar verilebilir." hükmünden yararlanmasının mümkün olmadığı, kamu görevlisine görevi nedeniyle hakaret suçunun 5275 sayılı Kanun'un geçici 6 ncı maddesinde sayılan istisna suçlardan olmadığı ancak geçici 6 ncı madde hükmünün 30.03.2020 tarihine kadar işlenen suçlar bakımından uygulamasının mümkün olduğu, hükümlünün içtimaya dahil görevi yaptırmamak için direnme ve kamu görevlisine görevi nedeniyle hakaret suçlarının suç tarihinin 30.09.2020 olması nedeniyle 5275 sayılı Kanun'un geçici 6 ncı madde hükmünün uygulanmasının ve hükümlünün 3 yıl süreyle denetimli serbestlik suretiyle cezanın infazı usulünden yararlandırılmasının da mümkün olmadığı, içtimaya dahil mahkumiyet hükümlerinin suç tarihleri dikkate alındığında, hükümlünün 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi gereğince denetimli serbestlik uygulanmak suretiyle cezanın infazı usulünden şartla tahliye tarihine ancak bir yıl kala yararlanmasının mümkün olduğu, 5275 sayılı Kanun'un geçici 6 ncı, 9 uncu ve 10 uncu madde hükümlerinin somut olayda uygulanma şartlarının bulunmadığı anlaşılmakla, denetimli serbestlikten yararlanma talebinin reddine dair İnfaz hakimliğince verilen kararda ve bu karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin itiraz merciince verilen kararda usul ve yasaya aykırılık görülmediğinden, haklı sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.
III. KARAR
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
20.02.2026 tarihinde karar verildi.

Tamamını görebilmek için üye olmanız gerekli :/ Tamamını görebilmek için üye ol!
Üye olmak için tıkla!