Anahtar kelimeler: Mehkemesi Sınıfta Sınai İbareli Fikri Markalarına Markalar Ret Haklar Şartı
MAHKEMESİ: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi
SAYISI
: ████████ Esas, ████████ KararHÜKÜM
: Esastan retİLK DERECE MAHKEMESİ
: Ankara 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk MehkemesiSAYISI
: ████████ E., ███████ K.Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:KARARI. DAVADavacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin “...” ibaresinin 35. sınıfta tescili için gerçekleştirdiği başvuruya davalı şirket tarafından "AR..." ibareli markalarına dayalı olarak itiraz edildiğini, itirazın Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından reddedildiğini, davalı şirketin bu karara itirazının Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunun (YİDK) 2022-M-5227 sayılı kararı ile kabul edilerek müvekkilinin marka başvurusunun reddedildiğini, davalı şirket ile müvekkiline ait markaların sektörlerinin, logo şeklinin, renklerinin hiçbir şekilde benzemediğini, ortalama tüketici nezdinde karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, redde mesnet markalardaki “R” harfinin baskın ve dilde yutulamayacak bir harf oluşunun da markaları ve logoları birbirinden sert bir şekilde ayırdığını, müvekkilinin inşaat kalıpları, iskele, alüminyum merdiven vs. üretimi ile iştigal ettiğini, davalı şirketin zeytinyağı, salça, kahve vs. türündeki gıda ürünlerinin üretimi ve satışı alanında faaliyet gösterdiğini, taraf markaları arasında karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını ileri sürerek TÜRKPATENT YİDK'in 2022-M-5227 sayılı kararının iptaline, başvurunun tesciline karar verilmesini talep etmiştir.II. CEVAP1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davacı markasının “...” esas unsuru ile davalıya ait markalarda kullanılan şekil unsuruna çok benzer bir şekil unsurundan oluştuğunu, markaların esas unsurları arasındaki tek farklılığın “R” harfinden ibaret bulunduğunu, davalıya ait markada kullanılan “AR...” esas unsurunun tek başına bir anlam içermediğini, fantezi bir sözcük olduğunu, ayırt edici gücünün buna bağlı olarak arttığını, davacının birçok seçenek içerisinden davalı markaları ile aynı/benzer esas unsurunu kullanmak suretiyle davalı markalarına yaklaşmaya çalıştığını, markaların esas unsurları arasındaki bu benzerliğin ilgili tüketici nezdinde karıştırılma ihtimali doğuracağını, bu benzerliğin yanı sıra markalar arasında sınıf benzerliğinin de gerçekleştiğini savunarak davanın reddini istemiştir.2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; davacının tescil ettirmek istediği marka ve logosunun müvekkiline ait marka ve logolarla neredeyse aynı olduğunu, davacıya ait markanın kapsadığı sınıftaki mal ve hizmetler ile müvekkilinin itirazına mesnet ██████████, ██████████, ██████████ sayılı markaların TÜRKPATENT tarafından esas alınan sınıflandırma listesinde 35. sınıfta yer aldığını, sınıfsal benzerlik şartının da gerçekleştiğini, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 6/1 hükmü anlamında iltibas tehlikesinin söz konusu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARIİlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu markanın kapsamındaki hizmetlerin tamamının davalının markalarının kapsamında aynı/aynı tür/benzer olarak yer aldığı, dava konusu marka başvurusu ile davalı markaları arasında marka işaretleri bakımından benzerlik ve karıştırılma ihtimalinin bulunduğu, TÜRKPATENT YİDK'nın 2022-M-5227 sayılı kararının yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.IV. İSTİNAFBölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu ██████████ sayılı "...+şekil" ibareli başvuru ile davalının itirazına mesnet ████████ 65... /20727 sayılı "AR..." asıl unsurlu markaları arasında, SMK'nın 6/1 hükmü anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde karıştırılma tehlikesinin bulunduğu, zira karşılaştırılan markaların “A” harfi ile başlayıp “...” hecesiyle bittikleri, aralarındaki tek farklılığın davalı markalarının ikinci harfi olan “R” harfinden kaynaklandığı, bu farklılığın markalararasındaki işitsel ve görsel benzerliği önlemediği, bunun yanında dava konusu başvurudaki ok ucunu andıran şekil unsurunun da davalının redde mesnet markalarındaki altıgen şekil unsuruna yakınlaştığı, karşılaştırılan markaların kapsamları yönünden emtia benzerliği şartının da gerçekleştiği, taraf şirketlerin faaliyet konularının ve fiili faaliyet alanlarının farklı olmasının işbu davanın konusunu oluşturmadığı, dolayısıyla Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık görülmediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.V. TEMYİZA. Dava ve Hukuki NitelendirmeDava, davacının 35. sınıfta ██████████ sayılı “...+şekil” ibareli marka tescil başvurusunun nihai olarak reddine dair TÜRKPATENT YİDK'in 2022-M-5227 sayılı kararının iptali istemine ilişkindir.B. Değerlendirme ve GerekçeYapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.VI. SONUÇ
: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 26.02.2026 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.