dayanır kuralının yanlış görüşü istemlerinin nedenine edenlerin neticesinde edilebilir yetkilerinin

Anahtar kelimeler: Dayanır Kuralının Yanlış Görüşü İstemlerinin Nedenine Edenlerin Neticesinde Edilebilir Yetkilerinin

2. Ceza Dairesi ██████████ E. , ██████████ K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ

:Ceza Dairesi

SAYISI

: ████████ E. ████████ K.

SUÇ

: Hırsızlık

HÜKÜM

: İstinaf başvurusunun esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

: Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz talebinin müştekinin, telefonu elinden alan şahsı görme imkanının bulunmadığı, alkolün etkisi ile telefonu elinden düşürerek kaybetmiş olabileceği ihtimalinin bulunduğu, salt çelişkili müşteki beyanı esas alınarak ikame edilen kararın kabulünün mümkün olmadığı, mahkûmiyet kararının her türlü şüpheden uzak, kati nitelikteki deliller ile desteklenerek ikame edilmesi gerektiği, yetersiz ve eksik değerlendirme ile ikame edilen kararın kaldırılması gerektiği, eylemin TCK 142/2-b kapsamında değerlendirilmesine olanak bulunmadığı, diğer sanık ... tarafından dosyaya sunulan telefon satımına ilişkin belgenin ise üzerinde oynama yapılabilecek adi nitelikte bir belge olduğu, resmi belge niteliğine haiz olmadığı, basit hırsızlık suçunun uzlaşma hükümleri kapsamında olduğu değerlendirilmeden uzlaşma talebinin mahkemece değerlendirilmediği, müştekinin tüm maddi zararının karşılanmış olması nedeniyle, daha fazla indirim yapılması gerektiği, yanılgılı değerlendirme ile ikame edilen kararın kabulünün mümkün olmadığına yönelik olduğu, sanığın temyiz talebinin somut delil olmadan ceza verilemeyeceği, hiçbir suçu olmamasına rağmen ceza verilmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu dosyasının incelenip hukuka ve hakkaniyete göre karar verilmesini istediğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, Dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 68. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.