Anahtar kelimeler: Geçirmiş Buraya Süreyi Kusursuz Bulunabileceği Talebiyle Adresi Bilinen Muhatabın Adres
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ
: Taksirle yaralamaHÜKÜM
: MahkûmiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: RetTaksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:5271 sayılı CMK'nın “Eski Hâle Getirme” başlıklı 40/1. maddesinde; kusuru bulunmaksızın bir süreyi geçirmiş olan kişinin eski hale getirme isteminde bulunabileceği, aynı maddenin ikinci fıkrasında; kanun yoluna başvuru hakkı kendisine bildirilmemesi halinde de, kişinin kusursuz sayılacağı belirtilmiştir.7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” şeklindeki hüküm ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres [bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise Merkezi Nüfus İdaresi Sistemi (MERNİS) adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres] esas alınarak, 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi hâlinde, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, 7201 sayılı Kanun'un birinci fıkrasının (8) numaralı bendi ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 16 ncı maddesinin ikinci fıkrası hükümleri gereğince tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre bu adrese yapılması gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemleri tamamlanmalıdır.İncelenen dosyada, yokluğunda verilen kararın, öncelikle sanığın bilinen son adresine Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesi uyarınca tebliğe çıkarılmadan, doğrudan adres kayıt sisteminde bulunan adresine TK 21/2. maddesi uyarınca "adreste geçiçi olarak bulunmaması" nedeniyle mahalle muhtarının imzasına 26.11.2015 tarihinde tebliğ edildiği, yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığı anlaşılmakta ise de, sanık hakkında düzenlenen müddetnamenin 24.08.2016 tarihinde tarafına tebliği ile hükmü öğrendiği, nitekim 19.06.2017 tarihi itibariyle de infazın tamamlandığı anlaşılmıştır.Açıklanan gerekçelerle, sanığın hakkındaki mahkumiyet kararından haberdar olmasının ardından, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra sanık tarafından yapılan 15.05.2024 tarihli temyiz ve eski hale getirme talebinin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,03.02.2026 tarihinde karar verildi.