Anahtar kelimeler: Vasfına İçeriklerinden Müdafilerinin Sıfatıyla Hem Görüşü Ret Mağdur Aleyhe Teşebbüs
1. Ceza Dairesi         █████████ E.  ,  █████████ K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI
: █████████ E., █████████ K.
SUÇLAR
: Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama
HÜKÜMLER
: İstinaf başvurularının esastan reddi ve düzeltilerek esastan reddi kararları
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: Kısmi ret, kısmi temyiz başvurularının esastan reddi ve düzeltilerek esastan reddi ile hükümlerin onanması
Katılan sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz dilekçeleri içeriklerinden sadece sanık müdafii sıfatıyla temyiz isteminde bulundukları, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin vekâlet ücreti ile sınırlı olduğu, mağdur sanık ... müdafiinin temyizinin ise hem mağdur sıfatıyla aleyhe suç vasfına ilişkin sanık ... hakkında mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçundan verilen hükme, hem de sanık
sıfatıyla sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan verilen hükme ilişkin olduğu ancak sanık ... müdafiinin sanık sıfatıyla temyiz isteminin 24.09.2024 tarihli ek kararla reddedildiği ve ek kararın usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesine rağmen temyiz edilmediği belirlenmiştir.
Sanık ... müdafilerinin kanunî süresi içinde öne sürdükleri temyiz istemlerinden, sanık ...'in ... H Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünce düzenlenen 22.10.2025 tarihli ifade tutanağı ile vazgeçtiğini bildirdiği anlaşılmıştır.
Mağdur ...'ın, 17.01.2023 tarihli celsede şikayetçi olmadığını bildirmesi karşısında, katılan sıfatı bulunmayan mağdur ... vekilinin sanık ... hakkındaki kasten yaralama suçundan verilen hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı belirlenmiştir.
Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan verilen hüküm yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 20.03.2018 tarihli ve ███████-38 Esas, ████████ Karar sayılı kararı uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen "mahkumiyet" kararı, istinaf mercii tarafından "beraat ve ceza verilmesine yer olmadığı" kararı verilerek hüküm türü değiştirildiğinden temyiz edilebilir olduğu;
Sanık ... hakkında maktule karşı kasten öldürme suçundan verilen hükme ilişkin katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz istemi yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu;
5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. ... 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.01.2024 tarihli ve ████████ Esas, ███████ Karar sayılı kararı ile;
a. Sanık ... hakkında maktule karşı kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
b. Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 29/1, 62/1, 53/1, 58/6-7. maddeleri uyarınca 11... gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
Karar verilmiştir.
2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.09.2024 tarihli ve █████████ Esas, █████████ Karar sayılı kararı ile;
a. Sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik Cumhuriyet savcısı (aleyhe), katılanlar ... ve ... vekili ile sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine,
b. Sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1 ve 303/1-a maddeleri uyarınca sanık hakkındaki İlk Derece Mahkemesinin kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet kararına ilişkin hüküm fıkrasının KALDIRILMASINA, yerine “ -Her ne kadar sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama eyleminde bulunduğundan bahisle cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de; sanığın eylemini 5237 sayılı TCK'nın 25. maddesi kapsamında düzenlenen meşru müdafaa koşulları altında işlendiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nın 25 ve CMK'nın 223/2-d maddesi uyarınca sanığa CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA ve BERAATİNE," fıkrasının eklenmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine,
Karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, suç vasfının canavarca hisle ya da eziyet çektirerek kasten öldürme olarak belirlenmesi ve sanık hakkında üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna,
2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; beraat eden sanık lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin hukuka aykırı olduğuna,
İlişkindir.
III. GEREKÇE
A. Sanık ... Hakkında Maktule Karşı Kasten Öldürme Suçundan Verilen Hüküm Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, Dairemizin yerleşik kararlarında canavarca hisle öldürmenin, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme, eziyet çektirerek öldürmenin ise öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastını içeren, ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olarak tanımlanması karşısında sanığın canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı, bu itibarla sanığın eylemine uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği ve ilk haksız eylemin kim tarafından gerçekleştirildiğinin
tespit edilememesi karşısında, sanık lehine 5237 sayılı Kanun'un 29/1. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
B. Sanık ... Hakkında Katılan ...'e Karşı Kasten Yaralama Suçundan Verilen Hüküm Yönünden
Sanık müdafiinin temyiz isteminin beraat eden sanık lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğine yönelik olması nedeniyle, vekâlet ücretiyle sınırlı olarak yapılan incelemede;
1. Sanık hakkında meşru savunma hali nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223/2-d maddesi gereğince beraat kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hem beraat hem ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi,
2. Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 22.04.2025 tarihli ve ███████-67 Esas, ████████ Karar sayılı ilâmında da açıklandığı üzere; karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/4. maddesinde yer verilen; “Beraat eden ve vekil veya müdafii ile temsil edilen sanık yararına Hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir. Bu hüküm, sanığın 04.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince görevlendirilen müdafii bulunması durumunda kovuşturma için Hazineden alınan ücretin mahsubu suretiyle uygulanır." şeklindeki düzenleme karşısında, 5271 sayılı Kanun'un 150/3. maddesi gereğince yargılama merciinin talebi üzerine Baro tarafından kendisine zorunlu müdafii görevlendirilen ve fakat yargılama sonucunda beraat eden sanık lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.
IV. KARAR
A. Sanık ... Müdafilerinin Temyiz İstemleri Yönünden
Sanık ... müdafilerinin kanunî süresi içinde öne sürdükleri temyiz istemlerinden, sanık ...'in ... H Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünce düzenlenen 22.10.2025 tarihli ifade tutanağı ile vazgeçtiğini bildirdiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 266/1. maddesi gereği sanık ... müdafilerinin temyiz istemleri yönünden dava dosyasının, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,
B. Mağdur ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
Mağdur ...'ın, 17.01.2023 tarihli celsede şikayetçi olmadığını bildirmesi karşısında, katılan sıfatı bulunmayan mağdur ... vekilinin sanık ... hakkındaki kasten yaralama suçundan verilen hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığından, mağdur ... vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 242/1, 260/1 ve 298/1. maddeleri uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
C. Sanık ... Hakkında Maktule Karşı Kasten Öldürme Suçundan Verilen Hükme İlişkin Katılanlar ... ve ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.09.2024 tarihli ve █████████ Esas, █████████ Karar sayılı kararında katılanlar ... ve ... vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
D. Sanık ... Hakkında Katılan ...'e Karşı Kasten Yaralama Suçundan Verilen Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünün (B-1) ve (B-2) bentlerinde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.09.2024 tarihli ve █████████ Esas, █████████ Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303/1. maddesi uyarınca hükümden "...sanığa CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA ve..." ibaresinin çıkartılması ve aynı Kanun’un 303/1-h maddesi gereği sanık hakkındaki hüküm fıkrasına "Beraatine karar verilen ve kendisini 5271 sayılı Kanun gereğince görevlendirilen zorunlu müdafii ile temsil ettiren sanık ... lehine, Bölge Adliye Mahkemesince duruşmasız karar verilmesi dikkate alındığında, İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm tarihinde yürürlükte bulunan (2024 yılı) Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 29.800 TL maktu vekâlet ücretinden, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Görevlendirilen Müdafii ve Vekillere Yapılacak Ödemelere İlişkin Tarife uyarınca ödenen ücretin mahsubu ile bakiye kalan vekâlet ücretinin hazineden alınıp sanık ...'a verilmesine," şeklindeki paragrafın eklenmesi suretiyle, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca ... 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
05.03.2026 tarihinde karar verildi.

Tamamını görebilmek için üye olmanız gerekli :/ Tamamını görebilmek için üye ol!
Üye olmak için tıkla!