Anahtar kelimeler: Mahsuba Süreç Yağma Adana Edenin Görüşü Neticesinde Edilebilir Cezalandırılmasına Çocuk
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI
: █████████ E., █████████ K.SUÇ
: Nitelikli yağmaHÜKÜM
: İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: OnamaYapılan ön inceleme neticesinde; suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKİ SÜREÇA. İlk DereceAdana Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.02.2022 tarihli ve ████████ Esas, ███████ Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a-d 31/3, 63. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mahsuba karar verilmiştir.B. İstinafAdana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 05.10.2023 tarihli ve █████████ Esas, █████████ Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurusunun "... eylemin gece vaktine tekabül eden zaman aralığında gerçekleştiğinin anlaşılmasına rağmen suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nun 149/1-h maddesinin uygulanmaması aleyhe istinaf talebi bulunmadığından eleştiri yapılmakla yetinilmiştir." eleştirisi ile esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZA. Temyiz SebepleriSuça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemiSuça sürüklenen çocuğun konutta silahla yağma suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, bu suçun oluştuğuna dair dosya içerisinde kesin bir delil bulunmadığına, suça sürüklenen çocuğun ifadeleri dosya açısından değerlendirmeye alınmadan karar verildiğine, tanıkların soyut ifadelerinin kesin delilmiş gibi değerlendirildiğine, silahın suça sürüklenen çocuğun elinden çıkıp kasten yağma suçunu işlemek için kız kardeşine karşı kullandığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin delil bulunmadığına, suça sürüklenen çocuğun kendi evine olağan bir şekilde girmesine rağmen sanki başkasının evine zorla girilmiş gibi bir durum oluşturulduğuna, kararın bozulması gerektiğine ilişkindirB. Değerlendirme ve GerekçeYargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin isabetli olduğu anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.Ayrıca dosyada 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.III. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararında, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve re'sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun’un 288. ve 289. maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adana Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,18.11.2025 tarihinde karar verildi.