Anahtar kelimeler: Balıkesir Süreç Edenin Görüşü Bursa Beraatine Neticesinde Edilebilir Tehdit Mahkûmiyet
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI
: █████████ E., █████████ K.SUÇ
: Nitelikli tehditHÜKÜM
: İlk derece mahkemesince kurulan beraat kararının kaldırılarak mahkûmiyet hükmü kurulmasıTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanmasıYapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKİ SÜREÇA. İlk DereceBalıkesir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.04.2021 tarihli ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, nitelikli tehdit suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.B. İstinafBursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 27.04.2023 tarihli ve █████████ Esas, █████████ Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının aleyhe istinaf başvurularının kabulü ile, duruşma açılarak yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı Kanun' un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, nitelikli tehdit suçundan sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.II. TEMYİZA. Temyiz SebepleriSanığın Temyiz İstemiSanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair şüpheden uzak somut bir delil bulunmadığına, tehdit suçunun unsurlarının oluşmadığına, şüpheden sanık yaralanır ilkesi gereği beraatine karar verilmesi gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.B. Değerlendirme ve GerekçeYargıtay Ceza Genel Kurulu kararlarında istikrarla vurgulandığı üzere; Amacı, somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suçu işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden biri de, öğreti ve uygulamada "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" olarak adlandırılan kuralın bir uzantısı olan ve Latincede "in ... " olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkumiyetine karar verilebilmesi bakımından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlaka sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği veya gerçekleştirilme biçimi konusunda bir şüphe belirmesi halinde de geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikle ispat edilebilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkûmiyeti; herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalıdır. Bu ispat, toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp diğer kısmı göz ardı edilerek ulaşılan kanaate değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı ve hiçbir şüphe veya başka türlü oluşa imkân vermeyecek açıklıkta olmalıdır. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir.Ceza yargılaması sonucunda mahkûmiyet kararının verilebilmesi için suç oluşturan fiilin sanık tarafından işlendiğinin hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak, herkesi inandıracak şekilde kanıtlanması ve şüphenin masumiyet karinesinin gereği olarak sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği (Türkiye Cumhuriyeti Anayasası 38/4. maddesi, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi 6/2. maddesi, İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi 11. maddesi) de nazara alınarak, sanığın aşamalardaki savunmalarında suçlamayı kabul etmediği, çantasında bulunan tabancayı olay sırasında çıkarmadığını, çantasını savurduğunda çantanın içerisindeki cep telefonu şarj aletinin yere düştüğünü onu yerden almaya çalıştığını, silahı katılana göstermediğini savunduğu, bu hususta katılan beyanı ile tanık ....'nin anlatımlarının da çelişkili olduğu, katılanın beyanında; sanığa çantasından ne aradığını sorduğunu, sanığın da "tabanca arıyorum" demesi üzerine olay yerinden uzaklaştığını, bir müddet sonra arkasına dönüp baktığında sanığın bir eliyle tabancayı bel hizasında tutup bir taraftan da yere eğilmiş vaziyette şarj kablosu topladığını ifade ettiği, tanık ....'nin beyanında ise sanığın silah arıyorum demesi üzerine katılanın hızlıca olay yerinden uzaklaştığı sanığın ise çantasından çıkardığı tabancayı yere doğru tutup katılana küfür etmeye devam ettiğini belirttiği bu kapsamda sanığın bahse konu tabancayı ne şekilde katılana teşhir ederek tehdit eylemini gerçekleştirdiği hususunun dosya kapsamından anlaşılamayarak şüpheli kaldığı dikkate alındığında; sanığın olay günü katılanı silah göstererek tehdit ettiğine ilişkin katılanın ve tanığın çelişkili beyanları dışında, hükümlülüğe yeterli hukuka uygun, her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı bir delil elde edilemediğinden, şüpheden sanık yararlanır ilkesi de nazara alınarak, sanığın nitelikli tehdit suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi , hukuka aykırı bulunmuştur.III. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b. maddesi uyarınca takdiren Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,18.11.2025 tarihinde karar verildi.