Anahtar kelimeler: Gözaltı Süreç Tutukluluk Sürede Makul Görüşü Hukukî İstemlerinin İşleyecek Neticesinde
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI
: 2022/ 4814 E., 2023/ 2222 K.DAVA
: 466 sayılı Yasa uyarınca tazminatHÜKÜM
: İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanmasıİlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇİlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk, makul sürede yargılanmama nedeniyle 250.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİDavacı vekilinin temyiz istemi; davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğine, düşme kararı verilmiş olmasının tazminat istemine engel olmadığına, makul sürede yargılanma hakkının ihlal edildiğine ve saire ilişkindir.III. DAVANIN KONUSUİlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Üsküdar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin ████████ esas sayılı ceza dosyası kapsamında; davacının terör örgütüne üye olma, anayasal düzeni zorla değiştirmeye kalkışma suçlarından 05.06.1982-28.02.1986 tarihleri arasında 1364 gün gözaltında- tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda zamanaşımı nedeni ile düşme kararı verildiği, düşme kararlarının 08.01.2013 tarihinde kesinleştiği, davanın gözaltı- tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 466 sayılı Kanun'a tabi olduğu tespit edilerek, davacının tazminat davasının 1 yıllık hak düşürücü sürede açılmadığı, davacının 31 yıl devam eden yargılama nedeniyle "makul sürede yargılanma hakkı"nın ihlaline ilişkin yapılan değerlendirmede ise; davacının 466 sayılı Kanun kapsamında düzenleme bulunmayan makul sürede yargılanma hakkının ihlali nedeniyle tazminata hükmedilemeyeceği gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir.İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından davanın 466 sayılı Kanun gereğince 10 yıllık hak düşürücü süreye tabi olduğu davacıya kesinleşme tebliği yapılmadığı ve davanın süresinde açılmış olduğu anlaşılmış, sonucu itibariyle hükümde isabetsizlik bulunmadığından bu hususun eleştirilmesi ile yetinilmiştir.IV. GEREKÇE VE KARARGerekçeli karar başlığında dava adının ''466 sayılı yasa uyarınca tazminat'' yerine ''koruma tedbirleri nedeni ile tazminat'' yazılması karar yerinde mümkün yazım yanlışı olarak değerlendirilmiştir.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19 Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,18.02.2025 tarihinde karar verildi.