Anahtar kelimeler: Rusyada Şantiyelerinde Tatiller Tatillerinde Olmadan Ulusal Bayram Haklar Ödenmediğini Tatili

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:I. DAVA1. Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalının Rusya'da bulunan şantiyelerinde 14.09.2012-15.02.2015 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı ve geçerli bir neden olmadan işverence feshedildiğini, fazla çalışma yaptığını, ulusal bayram ve genel tatiller ile hafta tatillerinde çalıştığını, çalışmalarının karşılığının ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık izin ve sosyal haklar alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.2. Davacı vekili birleşen dava dilekçesinde; iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek manevi tazminat ve kötüniyet tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.II. CEVAPDavalı vekili cevap dilekçesinde; husumet itirazları olduğunu, davacının kendi çalışanları olmadığını, somut uyuşmazlığa Türk hukukunun uygulanamayacağını, alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARIİlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının iş sözleşmesinin 15.02.2015 tarihinde sona erdiği, davanın ise 12.10.2018 tarihinde açıldığı, somut uyuşmazlığa Rusya iş hukukunun uygulanması gerektiği, Rusya Federasyonu İş Kanunu'nun 392. maddesi hükmü uyarınca davanın hak düşürücü süre içinde açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.IV. İSTİNAFİlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın açıldığı tarihte Rusya Federasyonu İş Kanunu'na göre belirlenen zamanaşımı süresinin dolduğu, davacı tarafından sürenin geçerli bir nedenle kaçırıldığına dair dosyaya hiçbir bilgi ve belge sunulmadığı, son içtihatlara göre İlk Derece Mahkemesince sürenin hak düşürücü süre olarak nitelendirilmesi hatalı ise de, sonucu bakımından kararın doğru olduğu gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.V. TEMYİZA. Temyiz SebepleriDavacı vekili temyiz dilekçesinde;1. Müvekkilinin Rusya'ya Türk şirketlerde çalışmak üzere gittiğini, 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 62. maddesine göre Devletin yabancı ülkede çalışan Türk vatandaşların korunması ve sosyal güvenliklerinin sağlanması için gereken tedbirleri almak zorunda olduğunu, olaya Türk hukukunun uygulanması gerektiğini,2. Davanın zamanaşımından reddedilmesinin hatalı olduğunu,3. Mahkemenin davayı belirsiz alacak davası olarak görmesi gerektiğini,4. Davaya konu edilen alacakların müvekkili tarafından hak edildiğini, yargılama sırasında yapılan hesaplamalarda zamanaşımı ve indirim uygulamasının hatalı olduğunu, yargılama sırasında alınan raporlardaki hesaplamalarda aleyhe olan kısımları kabul etmediklerini ileri sürmüştür.B. Değerlendirme ve GerekçeUyuşmazlık, iş sözleşmesine uygulanacak hukuk, davanın süresinde açılıp açılmadığı ve zamanaşımına ilişkindir.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.VI. KARARAçıklanan sebeple;Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,26.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.