Anahtar kelimeler: İsanık İhlali Görüşü Konya Yeri Dokunulmazlığının Mala Suçlar Verme Neticesinde
B O Z M A Ü Z E R İ N E
MAHKEMESİ
:Asliye Ceza MahkemesiSAYISI
: ████████ E., ████████ K.SUÇLAR
: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar vermeHÜKÜMLER
: MahkûmiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: OnamaI-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;Konya 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.10.2022 tarihli ve ████████ Esas ████████ Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan 22.10.2015 tarihli beraat hükümlerinin temyiz edilmediği, sadece hırsızlık suçundan kurulan beraat hükmünün temyiz edildiği, Dairemizin 01.06.2021 tarihli ve █████████ Esas, ██████████ Karar sayılı ilâmı ile bozulmasına karar verildiği, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz edilmeden kesinleştiği, mahkeme tarafından sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçundan bozma sonrası kurulan █████/2022 tarihli ve ████████ E., ████████ K. sayılı hükümlerin hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, bu bakımdan hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün olmadığı belirlenmekle; sanığın hukuken geçersiz olan hükümlere yönelik temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca Tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden temyiz isteminin incelenmesinde;Sanık hakkında bozma sonrası kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:Bozma sonrası yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,19.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.