markaya hükümkarar eskişehir sınaî fikri tecavüzün haklar kesinlik sıfatıyla şartı

Anahtar kelimeler: Markaya Hükümkarar Eskişehir Sınaî Fikri Tecavüzün Haklar Kesinlik Sıfatıyla Şartı

11. Hukuk Dairesi █████████ E. , █████████ K.

"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ

: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI

: █████████ Esas, ████████ Karar

HÜKÜM/KARAR

: Davanın kısmen kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ

: Eskişehir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

(Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI

: ████████ E., ████████ K.

Taraflar arasındaki markaya tecavüzün önlenmesi, maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının müvekkilinin koruması altında olan, "Red Burger" isimli markası ile ayırt edilmeyecek derecede benzer olan, aynı türde hizmet veren "Red Burger House" isimli işletmeyi açtığını, davacı ile aynı türde hizmet verdiği için Türk Marka ve Patent Kurumu tarafından marka tescil belgesi verilmediğini, tescil belgesi alınamamasına rağmen "Red Burger House" ismini kullanmaya devam ettiğini, müvekkilinin markasına tecavüz ettiğini, davacının markası ile şekil, yazı ve görünüm itibariyle çok benzer olduğunu, bu durumun müvekkilinin işletmesine zarar verdiğini, davalı tarafa bu hususta ihtar çekildiğini ancak davalı tarafın müvekkilinin markası ile çok benzer olan markayı kullanmaya devam ettiğini ileri sürerek müvekkilinin marka hakkına yapılan tecavüzün kaldırılmasını, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 15.09.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 151 inci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendine göre hesaplama yapılarak 10.000,00 TL maddi ve 30.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 40.000,00 TL tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının "red burger" isimli markası ile müvekkilinin "red burger house + şekil" markasal kullanımının bire bir aynı olmadığını, davacının tescilli markasının ayırt edici karekterini zedelemeyeceğini, davacının maddi ve manevi zararın olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Red Burger House" ibarelerinin davalıya ait işletmenin broşür ve menü gibi tanıtım malzemelerinde, bu marka altında sunulan "yiyecek-içecek hizmetleri"nin reklam ve tanıtımı için kullanıldığı, "Red Burger" ve "Red Burger House" ibarelerinin davalı tarafından gerçekleştirilen bu kullanımları ile davacı adına 2010 54535 sayı ile olan "Red Burger" markası arasında karıştırılma ihtimalinin yüksek olduğu ve bu nedenle 6769 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi uyarınca davalının fiillerinin davacının tescilli markalarından doğan haklarına tecavüz teşkil ettiği, marka hakkına konu ürün veya hizmetlerin, tecavüz eden tarafından kötü şekilde kullanılması veya üretilmesi, bu şekilde üretilen ürünlerin temin edilmesi yahut uygun olmayan bir tarzda piyasaya sürülmesi sonucunda davacının zarara uğradığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile davalının "Red Burger" ve "Red Burger House" şeklindeki kullanımları ile davacı adına 2010 54535 sayılıda kayıtlı olan "Red Burger" markası arasında karıştırılma ihtimalinin yüksek olması nedeniyle marka hakkına tecavüzünün kaldırılmasına/men'ine, 8.129,15 TL maddi tazminatın ve 20.000,00 TL manevi tazminatın 31.03.2017 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkemece dosya kapsamında delillerin eksik toplandığını, talebin netleşmesi için de tarafların ticari defter ve kayıtlarına delil olarak dayanıldığını, bu kapsamda olmak üzere yiyecek işletmesi olan davalının belirtilen tarihlerde web üzerinden aldığı siparişler doğrultusunda elde ettiği kazancın tespit edilebilmesi için Yemek Sepeti Elektronik Tic. A.Ş' ye müzekkere yazılarak Eskişehir ilinde RED BURGER HOUSE markası ile faaliyet gösteren işletmeye ilişkin yemeksepeti.com web servisi üzerinden 2015-2016-2017 yıllarında alınan sipariş dökümlerinin, sipariş bedellerinin ve söz konusu markayı kullanan davalının RED BURGER HOUSE markası kapsamında yapılan tüm ödemeleri gösterir kayıtların celbi talep edilmiş ise de, bu talebin reddedildiğini, delilin toplanmamış olmasının usul ve yasaya aykırı bulunduğunu, bilirkişi raporuna itiraz dilekçesindeki talepler irdelenmeden ve ek rapor alınmadan karar verildiğini, bilirkişi raporunun maddi tazminat hesabı yönünden denetime ve hüküm kurmaya elverişli olmadığını, hükmedilen manevi tazminatın davalının yasaya aykırı ihlalinde kasten ısrarcı ve kötüniyetli olması karşısında düşük belirlendiğini, mahkemece son gönderilen ihtarnamedeki atıfet süresini de aşan biçimde zarar tarihinin 31.03.2017 olarak belirlenmesinin doğru bulunmadığını ileri sürerek, ilk derece mahkemesinin kısmen ret kararının kaldırılmasını, davanın tümünün kabulüne karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin ticaret sicil kayıtlarında da yer aldığı üzere tek bir faaliyet konusu bulunmadığını, aynı zamanda halen faal olan oyuncak pazarlama işinin de mevcut olduğunu, gelir tablosunda yer alan matrahların her iki faaliyetinden elde ettiği ortak kazanç üzerinden hesaplandığını, 8.129,15 TL maddi tazminatın yerinde olmadığını, 20.000 TL manevi tazminata hükmetmiş olmasının da kabul edilemeyeceğini, hükmedilen maddi ve manevi tazminat bedellerinin fazla olduğunu ileri sürerek, ilk derece mahkemesinin kısmen kabul kararının kaldırılmasını, davanın tümünün reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf aşamasında alınan bilirkişi raporunda davacı lehine 1.809,91 TL maddi tazminat hesaplandığı, davalının ticari kayıtlarının tam olarak incelenememesi nedeniyle, bilirkişilerce net olarak bir belirleneme yapılamadığı, alınan bilirkişi raporundaki yapılan hesabın gerçeğe çok yakın olmayacağı, bu nedenle de bilirkişi raporunda belirlenen tutarın hakkaniyete uygun bulunmadığı, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 50 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre uğranılan zarar miktarı tam olarak ispat edilemiyorsa hakimin olayların olağan akışını ve zarar görenin aldığı önlemleri gözönünde tutarak zararın miktarını hakkaniyete uygun olarak belirleyebileceği, tespit edilen satışlara ve beyan edilen zararlara göre yapılan hesabın yerinde olmadığı, ancak gerek davalı tarafın tüm ticari kayıtlarının sunulmamış olması, gerekse de davalı tarafça yapılan satışların tam olarak belirlenememesi nedeniyle gerçek zararın tam olarak tespit edilemediği, zararın belirlenen miktardan fazla olduğu, gerçek zararın tespitinin hiçbir kuşkuya yer bırakmaksızın tespitinin somut olay açısından belirtilen gerekçelerle mümkün olamayacağı, bu nedenle 6098 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenen 10.000,00 TL maddi tazminatın somut olayın özelliklerine uygun bulunduğu, somut uyuşmazlıkta manevi tazminat koşullarının davacı yararına gerçekleştiği yönündeki ilk derece mahkemesi kabulünde bir isabetsizlik yok ise de, mahkemece hükmedilen manevi tazminat tutarının olayın oluş şekli, olay tarihindeki paranın satın alma gücü gözetildiğinde, hakkaniyete uygun görülmediği, 10.000,00 TL manevi tazminatın, somut olayın özelliklerine ve hakkaniyete uygun olduğu gerekçesiyle davacı ile davalı tarafın istinaf başvurularının kabulü ile Eskişehir 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 29.05.2018 gün ve ████████ Esas - ████████ Karar sayılı kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile davacının "Red Burger" ibareli ██████████ sayılı markası ile benzer olan davalının "Red Burger House" ve "Red Burger" ibareli kullanımlarının davacının tescilli markalarından doğan marka hakkının tecavüz etmesi nedeniyle kaldırılmasına, 10.000,00 TL maddi tazminatın, 10.000,00 TL manevi tazminatın 15.09.2015 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin hakkın saklı tutulmasına dair talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; manevi tazminat miktarının düşük belirlendiğini, davalının benzer marka kullandığını, ihtara rağmen kullanıma devam edildiğini, davalının ısrarcı ve kötü niyetli olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; markaya tecavüz olmadığını, farklı illerde faaliyet gösterdiğini, markaya tecavüzün bulunmadığını, maddi tazminat miktarının yüksek belirlendiğini, haksız olduğunu, davacının manevi zararının bulunmadığını, fazla belirlendiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka tecavüzünden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6098 sayılı Kanun'un 50 inci maddesinin ikinci fıkrası.

3. 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 151. maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.