mamıştır yapıl sokacak sabıkası ateş çektirilmesine fıkranın silahla rejimine mükerrirlere

Anahtar kelimeler: Mamıştır Yapıl Sokacak Sabıkası Ateş Çektirilmesine Fıkranın Silahla Rejimine Mükerrirlere

8. Ceza Dairesi █████████ E. , ██████████ K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ

: 6136 sayılı Yasaya aykırılık, genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme ve kasten yaralama

HÜKÜM

: Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü

I- Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet etmek suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığın tekerrüre esas sabıkası bulunması karşısında, cezasının 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapıl- mamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlağa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı

CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" yazılmak suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA),

II- Sanık hakkında kasten yaralama ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokmak suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- TCK.nun 170/1-c maddesinde yazılı suçun oluşabilmesi için, belli bir hedef gözetilmeden ateş edilmesi ve bu atış sonucunda kişilerin hayatı, sağlığı veya malvarlığı bakımından somut bir tehlikenin meydana gelmesi gerekir. 765 sayılı TCK.nun 264/7. maddesinde yer alan, "eylem bir başka suçu oluştursa bile" ibaresi maddeye alınmadığından ateş edilmesi nedeniyle birden fazla suçun oluşması halinde, sanığın kastı ve meydana gelen zarar suçu gözetilerek farklı neviden fikri içtima hükümlerinin uygulanması zorunludur.

Maddi olayda, sanığın korkutmak amacıyla şikayetçinin ayaklarına doğru ateş ettiği, dolayısıyla belli bir amaç ve hedef gözetildiği kabul edildiği, kastının yaralamaya teşebbüs olduğu kabul edilerek bu suçtan hüküm kurulduğu halde, ateş ettiğinden bahisle aynı eylemden dolayı ikinci kez genel güvenliği kasten tehlikeye düşürülmesi suçundan da mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Kabule göre de;

a- Sanığın kavga ettiği mağdura doğru ateş etme şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK.nun 106/2-a maddesinde düzenlenen silahla tehdit suçunu oluşturup oluşturmadığının tartışılmaması,

b- Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında, cezanın 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmemesi,

c- 5237 sayılı TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca sanığın yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 18.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.