Anahtar kelimeler: Babaeski Muttali Muteber Olmuş Uyarlama Tebliğe Muhatabı Tipi Düşme İnfazın
MAHKEMESİ
:Asliye Ceza MahkemesiSAYISI
: █████████ E., ████████ K.SUÇ
: Güveni Kötüye KullanmaHÜKÜM
: MahkumiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: Düşmeİstanbul (Kapatılan) 63. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.07.2015 tarihli ve █████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:7201 sayılı Kanun'un 32/1. maddesinde yer alan "Tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır" şeklindeki düzenleme nazara alındığında, hakkındaki mahkûmiyet hükmü uyarınca uyarlama yargılaması yapılarak uzlaşma hükümlerinin uygulanması bakımından 14.12.2016 tarihli ek karar ile infazın durdurulmasına karar verilerek, buna ilişkin ek kararın Babaeski A3 Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünde başka bir suçtan dolayı hükümlü olarak bulunan sanığa 15.12.2016 tarihinde tebliğ edildiği, uzlaşma sağlanamaması sonucunda infazın durdurulmasına yer olmadığına 23.09.2015 tarihli ek karar ile hükmedildiği, sanık tarafından 06.11.2019 tarihli dilekçe ile hakkındaki mahkumiyet hükmü yönünden yeniden uyarlama yargılaması yapılmasının talep edildiği, 11.11.2019 tarihli dilekçe ile de ön ödeme şartıyla yürürlükte olan lehe hükümlerin uygulanmasını talep ettiği, İstanbul 6.Ağır Ceza Mahkemesinin 21.11.2019 tarihli ve █████████ Değişik İş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği, 04.12.2019 tarihinde 21.11.2019 tarihli kararın Gümüşhacıköy Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünde başka bir suçtan dolayı hükümlü olan sanığa 04.12.2019 tarihinde tebliğine ilişkin tebliğ-tebellüğ belgesi düzenlendiği, 08.02.2024 tarihli dilekçe ile tekrar sanık tarafından infazın durdurulmasına ilişkin dilekçe verildiği, bunun üzerine 14.02.2024 tarihli ek karar ile infazın durdurulmasına ve dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay'a gönderilmesine karar verildiği, sanığın mahkumiyete konu 07.07.2015 tarihli karardan 15.12.2016 tarihinde haberdar olduğu ve takriben 8 yıl sonra 08.02.2024 tarihli dilekçeyle temyiz talebinde bulunmasının açıkça hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğu anlaşılmakla, sanığın yokluğunda verilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310. maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün 1412 sayılı Kanun’un 305. maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığından, sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 19.12.2024 tarihinde karar verildi.