Anahtar kelimeler: İsteklerinin Edenin Görüşü Mala Verme Edilebilir Oldukları Mahkûmiyet Sayisi Şikayetçi
2. Ceza Dairesi         █████████ E.  ,  ██████████ K.
    "İçtihat Metni"

    B O Z M A Ü Z E R İ N E

    MAHKEMESİ
    :Asliye Ceza Mahkemesi
    SAYISI
    : ████████ E., ███████ K.
    ŞİKÂYETÇİ
    : ...
    SUÇ
    : Mala zarar verme
    HÜKÜMLER
    : Mahkûmiyet
    TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
    : Onama
    Sanık hakkında katılan ...'a yönelik mala zarar verme suçundan kurulan 15.04.2015 tarihli hükmün ve şikayetçi ...'e yönelik mala zarar verme suçundan bozma üzerine kurulan 28.01.2021 tarihli hükmün; karar tarihleri itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihlerinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
    Çifteler Asliye Ceza Mahkemesinin 15.04.2015 tarihli ve ███████ Esas, ████████ Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, katılan ...'a yönelik mala zarar verme suçundan da mahkûmiyet hükmü kurulduğu, sanığın süresi içerisinde yapmış olduğu temyiz isteminin bu hükmü de kapsadığı, ancak Yargıtay ( Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 17.09.2019 tarihli ve █████████ Esas, ██████████ Karar sayılı ilamı ile sanığın katılan ...'a yönelik mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemine ilişkin herhangi bir karar verilmediği belirlenerek yapılan incelemede;
    I. Sanık hakkında katılan ...'a karşı mala zarar verme suçundan kurulan 15.04.2015 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,
    Sanığın mala zarar verme suçundan yargılama konusu eylemine uyan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1. maddesinde tanımlanan suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının, 15.04.2015 olan mahkûmiyet tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
    Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,
    II. Sanık hakkında şikayetçi ...'e yönelik mala zarar verme suçundan kurulan 28.01.2021 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,
    Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

    Tamamını görebilmek için üye olmanız gerekli :/ Tamamını görebilmek için üye ol!
    Üye olmak için tıkla!