Anahtar kelimeler: Tutuklu Görüşü Ret Uyarıcı Koruma Yapma Tedbirleri Sınırının Kesinlik Sağlama
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI
: ████████ E., ████████ K.DAVA
: Koruma tedbirleri nedeniyle tazminatHÜKÜM
: Davanın kısmen kabulüTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: RetAnkara 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.04.2023 tarihli ve ████████ E., ████████ K. sayılı kararının davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:A. Davalı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;Dairemizce verilen bozma üzerine kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırının 12.950,00 TL olduğu; uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 14.09.2014 – 07.07.2015 tarihleri arasında 296 gün tutuklu kalan davacının 9.625,65 TL maddi, 30.000 TL manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 1.118,00 TL maddi, 3.000,00 TL manevi tazminata hükmedildiği, hükmedilen toplam 4.118,00 TL tazminat miktarının davalı açısından kesin nitelikte olduğu anlaşılmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereği yürürlükte bulunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun (1086 sayılı Kanun) 21.07.2004 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 2 nci maddesi ile değişik 427 nci ve ek 4 üncü maddelerindeki temyiz sınırı ve hükmolunan tazminat miktarına göre hükmün kesin nitelikte olması nedeniyle davalı vekilinin temyiz isteminin, 1086 sayılı Kanunun 432 nci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,B. Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;Davacı vekilinin yüzüne karşı 11.04.2023 tarihinde verilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanunun 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 08.05.2023 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanunun 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanunun 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,03.02.2025 tarihinde karar verildi.