Özet: On yıla yakın süreyle "saha yönetmeni" olarak çalıştığı davalı şirketteki iş akdinin, bir bayi ile kişisel para alışverişi gerekçesiyle İş Kanunu 25/II-e maddesi uyarınca haksız, ölçüsüz ve feshin son çare olması ilkesine aykırı şekilde feshedildiğini iddia eden davacı işçi, daha önce açılan işe iade davasında da feshin haklı nedene dayanmadığının tespit edilmesi üzerine, tüm işçilik alacaklarının davalı işverenden tahsil edilerek kendisine ödenmesi amacıyla bu alacak davasını açmıştır.