Yargıtay 10. Ceza Dairesi, uyuşturucu madde ticareti suçunda bölge adliye mahkemesi kararındaki adli para cezası ve tekerrür hükümlerini düzelterek sanık müdafiinin temyiz istemini reddedip hükmü onadı.
Özet: Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet kararının temyiz incelemesinde, Yargıtay, sanık müdafiinin beraat veya eylemin niteliğine ilişkin iddialarını yerinde görmemiş; ancak ilk derece ve bölge adliye mahkemesi kararlarında, adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrilme ihtarı ifadesinde ve tekerrür uygulamasında esas alınan ilamda tespit ettiği hukuki yanlışlıkları, yeniden yargılama gerektirmeksizin düzelterek, sanık aleyhindeki hükmü bu düzeltmelerle birlikte onamış ve temyiz başvurusunu esastan reddetmiştir.
10. Ceza Dairesi         2023/19967 E.  ,  2026/10647 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/951 E., 2023/1066 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması
Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.
B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,
2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,
3. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına,
İlişkindir.
III. GEREKÇE
İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
1. Sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verildikten sonra, kararda 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca“ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarı” yerine, infazı kısıtlar şekilde "ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrilebileceğinin ihtarına” ibaresinin yazılmasının,
2. Sanık hakkında tekerrüre esas alınan İzmir 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/573 Esas ve 2021/410 Karar sayılı kararının, aynı Mahkemenin 10.08.2022 tarihli ek kararı ile infazının durdurulmasına karar verildiği ve temyize konu suç tarihinden önce kesinleşmediği, bu hüküm yönünden sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı ve sanık hakkında adli sicil kaydında yer alan İzmir 42. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/324 Esas ve 2020/404 Karar sayılı, 6136 sayılı yasaya muhalefet suçundan 1 ay 7 gün hapis cezasına ilişkin 23.12.2020 tarihinde kesinleşen ilamının tekerrüre esas alınması gerektiği değerlendirilmiş, her iki hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,
1. Sanığa verilen adli para cezasının ödenmesine ilişkin kısmından “hapse çevrilebileceğinin" ibaresinin çıkartılarak yerine " hapse çevrileceğinin' ibaresinin eklenmesi,
2. Tekerrür uygulanmasına ilişkin paragrafın çıkarılarak, yerine "İzmir 42. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/324 Esas ve 2020/404 Karar sayılı ilamı ile 6136 sayılı yasaya muhalefet suçundan verilen 1 ay 7 gün hapis cezasına ilişkin hüküm nedeniyle, hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve aynı Kanun'un 58/7. maddesi uyarınca cezasının infazından sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi,
Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.09.2026 tarihinde karar verildi.