Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararlarını temyiz eden sanık müdafilerinin itirazlarını reddederek hükmü onadı.
Özet: Hırsızlık suçundan mahkûmiyetlerine ilişkin bölge adliye mahkemesi tarafından verilen karara yönelik temyiz incelemesinde, sanık müdafiilerinin suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, sanıkların kastı bulunmadığına, mahkûmiyete yeterli kesin delil olmadığına ve beraat gerektiğine dair itirazları ile çalınan eşyaların ödünç alındığı ve değerinin az olduğu iddiaları hukuka uygun bulunmayarak reddedilmiş, bölge adliye mahkemesinin kurduğu hükümlerde herhangi bir isabetsizlik görülmediği ve hukuka uygun olduğu tespit edilerek, temyiz istemlerinin esastan reddiyle kararın onanmasına karar verilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/2718 E., 2023/4449 K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜMLER : İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulmasıTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... müdafinin temyiz isteminin, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, sanığın suç kastı ile hareket etmediğine, mahkûmiyete yeterli kesin delil bulunmadığına, beraate karar verilmesi gerektiğine; sanık ... ve müdafiinin temyiz isteminin ise, sanığın suç kastı ile hareket etmediğine, çalındığı iddia edilen eşyaların kullanma amacıyla ödünç alındığına, sanığın üzere atılı suçu işlediğine ilişkin somut ve kesin herhangi bir delil bulunmadığına, suça konu eşyaların değerinin az olduğuna, beraate karar verilmesi aksi takdirde ise lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine dair olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, hükümler hukuka uygun bulunduğundan, sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.