Yargıtay 2. Ceza Dairesi tarafından hırsızlık suçundan verilen istinaf ret kararına yönelik temyiz başvurusunun reddiyle hükmün onanması.
Özet: Hırsızlık suçundan hükümlü sanık müdafiinin, temel cezanın alt sınırdan belirlenmemesi, lehe hükümlerin uygulanmaması ve kararın usul ile yasaya aykırı olduğu iddialarıyla istinaf başvurusunun reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz etmesi üzerine, yapılan değerlendirmede sanık hakkındaki hükmün ve Bölge Adliye Mahkemesinin istinafı esastan reddeden kararının hukuka uygun olduğu tespit edilerek, sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş ve Bölge Adliye Mahkemesi kararı onanmıştır.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/3571 E., 2024/771 K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onamaİlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin '' temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlendiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna'' yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21.Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Ödemiş 2.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.