yargıtay 2. ceza dairesi, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından temyiz edilen kararda tekerrür uygulamasındaki hatayı düzelterek hükmü onadı.

Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından temyiz edilen kararda tekerrür uygulamasındaki hatayı düzelterek hükmü onadı.

Özet: Sanığın iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemi, hükmolunan cezanın miktarı itibarıyla yasal olarak temyiz edilebilir nitelikte olmaması nedeniyle reddedilirken; hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararına ilişkin temyiz incelemesinde, sanık ve müdafiinin esasa yönelik itirazları yerinde görülmemiş, ancak tekerrüre esas alınan önceki ilamın birden fazla suçu içermesi sebebiyle en ağır cezanın tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeksizin yapılan hata tespit edilerek, bu eksiklik Yargıtay tarafından yeniden yargılamayı gerektirmeksizin düzeltilmiş ve hüküm bu haliyle onanmıştır.

2. Ceza Dairesi 2024/7380 E. , 2026/11140 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2545 E., 2024/813 K

SUÇLAR : Hırsızlık , iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

I. Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde

Hükmolunan cezanın miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından sanık ve müdafiinin istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin ''olay günü suça konu yerden geçtiğine, müştekiye ait inşaata 2 kişinin girdiğine, beraber hırsızlık yapan kişileri bulmak için inşaat içerisinde dolaştıklarına, müştekinin kulubeye döndüğünde telefonları bulamaması üzerine kendisini suçladığına, suça konu eşyaları çalmadığına ,bunun üzerine sinirlenip olay yerinden ayrıldığına, tek hatasının kolluk kuvvetlerini beklememesi olduğuna, hırsızlık yapmadığına''; sanık müdafiinin temyiz isteminin ise ''dosyada mevcut suç tarih ve saatindeki hts baz sinyal kayıtları da incelendiğinde görüleceği üzere sanığın olay saatinde olay yerinde bulunmadığına, olay yerinde olduğuna dair bir tanık, kamera ya da parmak izi de bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanığın beraati gerektiğine, dosya içerisinde mahkumiyet için yeterli somut delil bulunmadığına '' yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Aksaray 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 10.06.2022 tarihli 2022/434 Esas ve 2022/1196 Karar sayılı ilamında, sanık hakkında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, açıklanan nedenle 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün olduğundan hüküm fıkrasından TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına ve yerine ''Aksaray 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.06.2022 tarihli 2022/434 Esas ve 2022/1196 Karar sayılı ilamındaki, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesi gereğince verilen 4 yıl 2 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına'' ibaresinin eklenmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun bulunan Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Aksaray 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,11.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.