Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarına dair istinaf ve temyiz taleplerinin reddi hükümlerini usulüne uygun bularak onadı.
Özet: Sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen ek kararların, ceza miktar ve türü dikkate alındığında kanunen temyiz edilemez nitelikte olması nedeniyle temyiz istemleri reddedilerek onanmasına; hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik ise, sanık müdafilerinin hukuka aykırılık, delil yetersizliği, eksik kovuşturma ve cezanın fazlalığı gibi iddialarına rağmen herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı ve hükümlerin usul ve yasaya uygun olduğu tespit edilerek temyiz istemlerinin esastan reddiyle onanmasına karar verilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
EK KARARLAR SAYISI : 2020/2132 E., 2020/2664 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar vermeHÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddineEK KARARLAR : Temyiz isteminin reddine (iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme suçları yönünden)TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması, onamaI- Sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan temyiz isteminin reddine dair 31.12.20 20... .01.2021 tarihli ek kararlara yönelik yapılan incelemede;Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından suçundan hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a. maddesi uyarınca, "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddine dair bölge adliye mahkemelerinin temyizi mümkün olmaması karşısında; 31.12.20 20... .01.2021 tarihli ek kararlarlarda hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği REDDİ İLE EK KARARLARIN TEBLİĞNAMEYE UYGUN OLARAK ONANMASINA,II- Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükümlere yönelik yapılan incelemede; İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanıklar ... ve ... müdafinin temyiz isteminin, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, suçun sanıklar tarafından işlendiğine dair somut ve kesin delil bulunmadığına, re'sen yapılması gereken araştırma ve kovuşturma yapılmadan eksik kovuşturma ile hüküm kurulduğuna,. sanığın suç kastı ile hareket etmediğine, mahkûmiyete yeterli kesin delil bulunmadığına, cezanın fazla olduğuna, sanıkların beraatine karar verilmesi gerektiğine; sanık ... müdafinin temyiz isteminin ise, bileşik suç hükümleri gereği sanığın tek suçtan cezalandırılması gerektiğine dair olduğu, sanık ... müdafinin temyiz isteminin ise, suçun sanık tarafından işlendiğine dair kesin somut delil bulunmadığına, bileşik suç hükümleri gereği sanığın tek suçtan cezalandırılması gerektiğine, suçun teşebbüs aşamasında kaldığına, beraate karar verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Sanık ... müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, hükümler hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNLERİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 29. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.