Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan sanıklar hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerini hukuka uygun bularak istinaf reddi kararına yönelik temyiz taleplerini esastan reddetti.
Özet: Hırsızlık suçundan sanıklar hakkında ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararları istinaf incelemesi sonucu bölge adliye mahkemesi tarafından esastan reddedilerek onanmış; sanık müdafilerinin suçun işlenmediği, delil yetersizliği ve beraat gerektiği yönündeki temyiz itirazları, suç tarihindeki yazım hatasının mahallinde düzeltilebilir nitelikte olduğu, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmadığı tespit edilerek Yargıtayca reddedilmiş ve bölge adliye mahkemesi kararları oy birliğiyle onanmıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/2558 E., 2023/2564 K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onamaİlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek;sanık ... müdafiinin temyiz isteminin '' sanığın atılı suçu işlemediğine, suç işleme kastının bulunmadığına, mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi, cezanın ertelenmesi ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine,5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin uygulanmasına''; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin '' sanığın atılı suçu işlemediğine, mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiğine, eksik incelemeye, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine '' ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;31.05.2017-01.06.2017 arası ve 08.06.2017 olan suç tarihlerinin gerekçeli karar başlığında 14.07.2017 olarak hatalı yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir. Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Tarsus 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,11.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.