Yargıtay 2. Ceza Dairesinden hırsızlık ve temyiz edilemez konut dokunulmazlığı ihlali suçlarında istinaf ret kararının temyiz incelemesiyle onanması kararı.
Özet: Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından açılan davada, konut dokunulmazlığının ihlali suçuna ilişkin temyiz başvurusu, yasal temyiz edilebilirlik koşullarını taşımadığından incelenmeksizin reddedilirken; hırsızlık suçuna yönelik temyiz başvurusunun esastan yapılan incelemesinde, sanık müdafiinin sanığın suçu işlemediği, suç mahallinde olmadığı ve lehine indirimlerin uygulanmadığına dair itirazları yerinde görülmeyerek, istinaf mahkemesinin sanık hakkındaki mahkûmiyet hükmünü onayan kararı hukuka uygun bulunarak temyiz başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/4223 E., 2024/512 K.SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddineTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onamaI- Konut dokunulmazlığının ihlâli suçu yönünden yapılan incelemede 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-b maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,II- Hırsızlık suçu yönünden yapılan incelemedeİlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz nedenlerinin, sanığın suçu işlemediğine, suç tarihinde suç mahallinde olmadığına, gerçeği yansıtmaması olası olan teşhise dayanarak mahkûmiyet hükmü kurulmasının şüpheden sanık yararlanır ilkesine aykırı olduğuna ve sanık lehine uygulanabilecek indirim nedenlerinin uygulanmamış olmasına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddi kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Foça 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin de İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.