2. Ceza Dairesi, hırsızlık ve ilgili suçlardan verilen mahkûmiyet kararının sanık ile katılana 7201 sayılı Tebligat Kanununa aykırı geçersiz tebligat yapılması üzerine dosyanın yeniden usulüne uygun tebliğ için iadesine hükmetti.
Özet: Yüksek mahkeme, hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen mahkûmiyet hükmünün, temyiz dışı sanık ve katılana tebliğ sürecinde 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10/2 maddesinde öngörülen iki aşamalı yönteme (önce bilinen en son adres, başarısız olursa MERNİS adresi ve 21/2 maddesi şerhi ile) uyulmaması nedeniyle geçersiz tebligat yapıldığını tespit ederek, gerekçeli kararın adı geçenlere cezaevinde veya dışarıda olma durumlarına göre usulüne uygun şekilde yeniden tebliğ edilmesi ve eksikliklerin giderilmesi için dosyanın mahalline iadesine karar vermiştir.
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/213 E., 2025/592 K.SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar vermeHÜKÜMLER : MahkûmiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaAntalya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.06.2025 tarihli ve 2014/213 Esas, 2025/592 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, yokluğunda verilen kararın, temyiz dışı sanık ... ...'ın en son bildirdiği adresten (... mah ... cad ... Apt .../B .../Antalya) farklı adresine yapılan tebligatın iade gelmesinden sonra kararın aynı adreste Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca tebliğ edildiği ve yapılan bu tebligat geçersiz olduğu; ayrıca katılan ...'ın en son bildirdiği adresten (... Mahallesi ... Sok. ... ... Apt. No:.../9 .../Antalya) farklı olan adresine, yapılan tebligatın iade gelmesinden sonra kararın aynı adreste Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi uyarınca tebliğ edildiği ve bu tebliğ işleminin de geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında; gerekçeli kararın temyiz dışı sanık ... ... ve katılan ...'a usulüne uygun olarak (adı geçenlerin cezaevinde olması halinde cezaevinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 35/3 ve 263. maddelerine uygun olarak bizzat kendisine okunup anlatılmak suretiyle, cezaevinde olmaması hâlinde ise öncelikle bildirdiği en son adresine tebliğ yapılması, bu adreste tebligat yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilerek, tebliğ belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten ve ek Tebliğname de düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay ... Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.