İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesinin, Londra Uluslararası Tahkim Mahkemesinin kredi anlaşmasından doğan kararının Türkiyede tanınması ve tenfizi istemli davayı usuli nedenlerle açılmamış sayması.
Özet: Davacının, 42.000 avroluk kredi anlaşması ihlali nedeniyle Londra Uluslararası Tahkim Mahkemesinde lehine sonuçlanan tahkim kararının Türkiyede tanınması ve tenfizi talebiyle açtığı dava, mahkeme tarafından Hukuk Muhakemeleri Kanununun 150. maddesi gereğince işlemden kaldırılmasına ve yasal süresi içinde yenilenmediği için de açılmamış sayılmasına oybirliği ile karar verilerek, kalan harçların davacıdan tahsiline ve yapılan yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına hükmedilmiştir.
T.C.
İSTANBUL 14. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ TÜRK MİLLETİ ADINA GEREKÇELİ KARARESAS NO : 2024/401 EsasKARAR NO : 2026/861DAVA : Tanıma ve TenfizDAVA TARİHİ : 14/06/2024KARAR TARİHİ : 24/09/2026Mahkememizde görülmekte olan Tanıma ve Tenfiz davasının yapılan açık yargılaması sonunda,GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili şirket ile davalı şirket arasında imzalanan 17/03/2017 tarihli Kredi Anlaşması ile 42.000,00-Euro bedelli bir kredi anlaşması imzalandığını, anlaşma gereğince davalı şirketin hesabına 17/03/2017 tarihinde 42.000,00-Euro ödendiğini fakat davalı şirket tarafından sözleşme gereği 17/09/2017 tarihine kadar geri ödenmesi gereken bedelin ödenmediğini, bunun üzerine anlaşmada yazılı tahkim şartı gereğince müvekkili şirket tarafından Londra Uluslararası Tahkim Mahkemesine dava açıldığını, davada kredi bedeli, kredi anlaşması kontrat karı ve masrafların davalı şirketten tahsiline karar verildiğini, müvekkili şirketin Tahkim Mahkemesi kararının infazını bugüne kadar sağlayamadığını, davalı şirketin ve davalı şirket sahiplerinin ve bağlı ortaklıklarının Türkiye'de yatırım yaptıkları ve ticari faaliyette bulunduklarının öğrenilmiş olduğunu, bu nedenle tahkim kararının Türkiye'de yapılacak yasal başvurular ile iş ve işlemlerde kullanılmak üzere tanınmasının ve tenfizini talep etme zaruretinin doğduğunu, bu nedenlerle kesinleşen İngiltere ülkesi Londra Uluslararası Tahkim Mahkemesi'nin 13/05/2020 tarihli ve ... tahkim numaralı LCIA tahkim kararı ile 13/05/2020 ve ... tahkim numaralı LCIA tahkim kararının tanınmasına ve tüm hükümleri yönünden tenfizine karar verilmesini arz ve talep etmiştir.Dava, İngiltere ülkesi Londra Uluslararası Tahkim Mahkemesi'nin 13/05/2020 tarihli ve ... tahkim numaralı LCIA tahkim kararı ile 13/05/2020 ve ... tahkim numaralı LCIA tahkim kararının tanınmasına ve tüm hükümleri yönünden tenfizine karar verilmesi istemine ilişkindir.Mahkememizin 11/06/2026 tarihli celsenin, 1 no.lu ara kararı ile HMK 150 uyarınca dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmiştir.HMK'nın 150/5. maddesi hükmü gereğince; işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeyen davalar açılmamış sayılır ve Mahkemece bu hususta kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır. Hukuksal durum bu olunca da davanın açılmamış sayılmasına karar vermek gerekmiştir.HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda ayrıntılı açıklandığı üzere;1-Davanın 6100 sayılı Yasanın 150. maddesi gereğince 11.06.2026 tarihi itibariyle işlemden kaldırıldığının; 12.09.2026 tarihi itibariyle AÇILMAMIŞ SAYILMASINA,2-Hüküm tarihi itibari ile alınması gerekli 732,00-TL harcın peşin yatırılan 427,60-TL harçtan mahsubu ile bakiye 304,40-TL harcın davacıdan tahsili ile hazineye irat kaydına,3-Davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına,4-Davacı tarafça yatırılan ve kullanılmayan gider avansının karar kesinleştiğinde davacıya iadesine,Dair, tarafların yokluğunda gerekçeli kararın taraflara tebliğinden itibaren 2 haftalık süre içerisinde İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi nezdinde istinaf kanun yolu açık olmak üzere oybirliği ile karar verildi.28/09/2026Başkan ... e-imzalıdırÜye ... e-imzalıdırÜye ... e-imzalıdırKatip ... e-imzalıdırBu belge elektronik imza ile imzalanmış olup ayrıca ıslak imza uygulanmayacaktır.“5070 sayılı Yasanın 5. ve 22. maddeleri gereğince elektronik imza ile oluşturulan belgeler elle atılan ıslak imza ile aynı hukuki sonucu doğurur.”