Yargıtay 8. Ceza Dairesince uyuşturucu madde ticareti suçundan verilen mahkumiyet kararının sanık müdafii temyiz istemleri reddedilerek koşullu salıverilme hükmünün düzeltilmesiyle onanması.
Özet: Uyuşturucu madde ticareti suçundan yargılanan sanık hakkında ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet kararının bölge adliye mahkemesince esastan reddi sonrasında yapılan temyiz incelemesinde, sanığın atılı suçu işlediği yönündeki delil ve tespitlerin hukuka uygun olduğu, yargılama sürecinde usul ve kanuna aykırılık bulunmadığı saptanırken, yalnızca sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken koşullu salıverilmeden yararlanamayacağına dair ibarenin hatalı olduğu belirlenmiştir; bu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilerek, mahkûmiyet hükmünün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/1741 Esas, 2025/1160 KararSUÇ : Uyuşturucu madde ticaretiHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaYapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKİ SÜREÇA. İlk Derece Mahkemesi KararıDiyarbakır 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.03.2025 tarihli ve 2024/379 Esas, 2025/140 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 62, 53... . maddeleri uyarınca 12... ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.B. Bölge Adliye Mahkemesi KararıDiyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 19.06.2025 tarihli ve 2025/1741 Esas, 2025/1160 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZA. Temyiz SebepleriSanık Müdafiinin Temyiz İstemleriKararın gerekçesiz olduğuna, delillerin hukuka aykırı olarak elde edildiğine, sanığın atılı suçu işlemediğine, delil yetersizliğine ilişkindir.B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, 5271 sayılı Kanun'un 135. maddesi uyarınca usulünce uygulanan tedbir neticesinde sanığın kullanıcı şahıs .... ile aralarında uyuşturucu madde ticareti yapılacağını tespit eden kolluk kuvvetince, alışverişin gerçekleşeceği düşünülen çay ocağının bulunduğu yere gidildiği, bu esnada kullanıcı şahıs ....'nin çay ocağına girdiği ve sanık ile aralarındaki gerçekleşen alışverişin tespit edildiği, çay ocağından çıkan kullanıcı şahıs ....'nin üzerinden sanıktan satın almış olduğu bir parça halinde metamfetaminin ele geçirildiği, sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı iddiasına ilişkin olarak;1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, kolluk tutanakları ve kriminal rapor, sanıkla temas halinde olan .... isimli şahsın aşamalardaki anlatımları, .... isimli şahıs ile sanık arasında geçen telefon görüşmelerine göre, sanığın, .... isimli şahsa uyuşturucu madde satışı yaptığına dair kabulde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda aşağıda belirtilen düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. 7550 sayılı Kanun'un 14. maddesi ile 5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesinde yapılan değişiklik gözetildiğinde, sanık ... hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması nedeniyle koşullu salıvermeden yararlanamayacağına hükmolunması hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılık Dairemiz tarafından giderilmiştir.III. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 19.06.2025 tarihli ve 2025/1741 Esas, 2025/1160 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2-4. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, Diyarbakır 8. Ağır Ceza Mahkemesi hükmünün; mahsus bölümünde bulunan "5275 sayılı yasanın 108/3 maddesi uyarınca cezanın infazında koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmasına YER OLMADIĞINA" ibaresinin çıkarılması suretiyle Tebliğname’ye kısmen uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.06.2026 tarihinde karar verildi.