Yargıtay 11. Ceza Dairesi, bilişim sistemlerini ve bankaları kullanarak dolandırıcılık suçundan verilen hükme karşı yapılan temyiz başvurusunu, bölge adliye mahkemesi kararının yasal olarak temyiz edilemez nitelikte olması nedeniyle reddederek ek kararı onadı.
Özet: Ceza Dairesi, bilişim sistemleri ve finans kurumları aracılığıyla dolandırıcılık suçuna ilişkin yerel mahkeme kararının istinaf başvurusunun bölge adliye mahkemesince esastan reddine dair ek kararını sanık müdafiinin temyiz etmesi üzerine yaptığı incelemede, beş yıl veya daha az hapis cezaları ile adli para cezalarına ilişkin istinaf ret kararlarının Ceza Muhakemesi Kanununun 286/2-a maddesi uyarınca temyiz incelemesine tabi olmadığını belirterek, sanık müdafiinin temyiz istemini oy birliğiyle reddetmiş ve bölge adliye mahkemesinin ek kararını onamıştır.
11. Ceza Dairesi         2025/1969 E.  ,  2025/10711 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/1413 E. 2024/1676 K.
SUÇ : Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık
HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması
Yapılan ön inceleme neticesinde; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 27.11.2024 tarihli ve 2024/1413 Esas, 2024/1676 Karar sayılı ek kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü:
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “… temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise … hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde,Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 27.11.2024 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kastamonu 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.07.2025 tarihinde karar verildi.