Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık mahkûmiyetine ilişkin sanık müdafiinin basit hırsızlık, bina eklentisi ve değer azlığı itirazlarını reddederek hükmü onadı.
Özet: Hırsızlık suçundan sanığın mahkûmiyetine dair verilen bölge adliye mahkemesi kararının temyiz incelemesinde, sanık müdafiinin eylemin basit hırsızlık olduğu, çalınan telefonun bina ve eklentileri içinde muhafaza altına alınmadığı, ayrıca değer azlığı nedeniyle TCK 145. maddesindeki indirimin uygulanması gerektiği yönündeki hukuki itirazları, mahkûmiyet kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı ve hükmün hukuka uygun olduğu gerekçeleriyle yerinde görülmeyerek reddedilmiş; böylece usul ve yasaya uygun bulunan mahkûmiyet hükmünün onanmasına oy birliğiyle karar verilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/3646 E., 2026/643 K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜM : MahkûmiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, suçu kabul etmemekle birlikte eylemin basit hırsızlık suçunu oluşturduğuna, söz konusu katılan beyanlarına göre suça konu telefonun bina ve eklentileri içinde muhafaza altına alınmamış olduğuna, suça konu eşyanın değer azlığı sebebiyle TCK'nın 145. maddesindeki indirimin uygulanması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, mahkûmiyet kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Amasya 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.