Yargıtay 8. Ceza Dairesi, uyuşturucu madde ticareti suçundan sanığa verilen cezanın istinafça onanması üzerine yapılan temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanmasına karar verdi.
Özet: Uyuşturucu madde ticareti suçundan ilk derece mahkemesince mahkum edilen ve bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddedilen sanığın, suçun unsurlarının oluşmadığı ve yeterli delil bulunmadığına ilişkin temyiz itirazları, kolluk tarafından yapılan fiziki takip, uyuşturucu madde bulunan tanığın beyanları, teşhis tutanağı ve kriminal inceleme raporu gibi delillerle sanığın tanığa uyuşturucu madde sattığına dair tespitlerin hukuka uygun bulunması, yargılama sürecinde usul ve yasaya aykırılık görülmemesi gerekçeleriyle oy birliğiyle esastan reddedilerek mahkumiyet hükmünün onanmasına karar verilmiştir.
8. Ceza Dairesi         2026/6144 E.  ,  2026/7854 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2025/4680 E., 2026/134 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I.HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece Mahkemesi Kararı
Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.11.2025 tarihli ve 2025/35 Esas, 2025/382 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 62, 52... . maddeleri uyarınca 12... ay hapis ve 125.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı
Adana Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 04.02.2026 tarihli ve 2025/4680 Esas, 2026/134 Karar
sayılı kararı
ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığın uyuşturucu madde ticareti suçunu işlemediğine, mahkumiyeti için yeterli delil bulunmadığına, tanık ile buluşmasının borç para ödemesine ilişkin olduğuna, beraat kararı verilmesi, aksi takdirde lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dava dosyasının kapsamına göre, sanığın seyyar olarak içici şahıslara uyuşturucu madde sattığına ilişkin ihbar bulunduğu, fiziki takip yapan kolluk görevlilerinin sanık ile tanık ....'nün buluştuklarını, karşılıklı bir şeyler alıp verdiklerini gördükleri, ayrılmalarından sonra kesintisiz takip ile durdurulan tanık ...'nün üzerinde sentetik ... türevi uyuşturucu madde ele geçirildiği, tanığın kollukta müdafi eşliğinde alınan beyanında, uyuşturucu maddeyi sanıktan aldığını söyleyerek sanığı fotoğraf üzerinden teşhis ettiği iddiasına ilişkin olarak,
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, dava dosyasında bulunan; istihbari bilgi alma ve araştırma tutanağı, fiziki takip, olay ve yakalama tutanakları, tanık beyanları, teşhis tutanağı, kriminal inceleme raporu ile sanık ifade ve savunmaları dikkate alındığında, sanığın tanık ....'ye sentetik ... türevi uyuşturucu madde sattığına ilişkin kabulde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 04.02.2026 tarihli ve 2025/4680 Esas, 2026/134 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak, sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.06.2026 tarihinde karar verildi.