11. Ceza Dairesi, nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyet kararına karşı yapılan temyiz başvurularından süresinde olmayanı reddederken, diğer sanığın adli para cezası hesaplama hatasını düzelterek hükmü onadı.
Özet: Nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz incelemesinde, bir sanığın süresinde yapılmayan temyiz başvurusunu reddeden Yüksek Mahkeme, diğer sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının, temel hapis cezasının alt sınırdan belirlenmesine rağmen tam gün sayısının yetersiz gerekçeyle asgari hadden uzaklaştırılarak fazla tayin edildiğini tespit etmiş; bu durumu, yeniden yargılama gerektirmeyen bir husus olarak değerlendirip, hükümdeki 60 günlük adli para cezası süresini 50 güne ve 1.200,00 TL olan miktarı 1.000,00 TLye düşürerek düzeltmek suretiyle kararı onamıştır.
MAHKEMESİ :Ağır Ceza MahkemesiSAYISI : 2014/256 E., 2015/183 K.SUÇ : Nitelikli dolandırıcılıkHÜKÜMLER : MahkumiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, retYapılan ön inceleme neticesinde, sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu sanık ...'ın temyizinini süresinden sonra, sanık ...'un temyizinin ise süresinde olduğu ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü. 1-Sanık ...'ın Temyiz Talebi Yönünden;Sanığın yokluğunda verilip 07.08.2015 tarihinde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 07.03.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,2-Sanık ...'un Temyiz Talebi Yönünden;Sanık hakkında hükmolunan adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde hapse çevrileceğine karar verilmiş ise de; adlî para cezasının ödenmemesi halinde izlenecek yöntemin, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/3. maddesinde belirtildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 23.01.2018 tarihli ve 2017/12-463 Esas, 2018/20 Karar sayılı kararı uyarınca da bu hususun infaz aşamasında dikkate alınabileceği anlaşıldığından bozma nedeni yapılmamıştır.Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, Ancak; Sanık hakkında kurulan hükmün gerekçesinde temel cezanın alt sınırdan belirleneceği belirlendikten sonra hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle 60 gün belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan ''60 gün'' ve'' 1.200,00 '' ifadelerinin çıkartılarak yerlerine sırasıyla '' 50 gün'', ''1.000,00'' ibarelerinin eklenmesi suretiyle eleştiri dışında usul ve yasaya uygun hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,11.06.2026 tarihinde karar verildi.