Yargıtay 2. Ceza Dairesi, sanıkların hırsızlık suçundan kesin delil olmadığına yönelik temyiz itirazlarını reddederek mahkumiyet hükümlerine karşı istinaf başvurularının esastan reddi kararını onadı.
Özet: Hırsızlık suçundan iki sanık hakkında verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik ilk derece mahkemesi kararlarının istinaf başvuruları bölge adliye mahkemesince esastan reddedilerek onanması üzerine, sanık müdafilerinin beraat istemiyle yaptığı temyiz başvurusu incelenmiş; Yargıtay, sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delillerin mevcut olduğunu, hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığını belirterek temyiz istemlerini esastan reddetmiş ve mahkûmiyet hükümlerinin hukuka uygun olduğuna karar vermiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1443 E., 2022/1061 K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddineTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, ret, onama1-) Sanık ... yönünden; mala zarar verme suçundan verilen ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 272/3-a maddesine göre istinaf yoluna başvurulamayacak olan kesin nitelikteki adli para cezasına yönelik istinaf başvurusunun reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 15.04.2022 tarihli ve 2021/1443 Esas, 2022/1061 Karar sayılı kararına karşı aynı Kanun'un 279/1-b maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna başvurulduğu ve 13.06.2022 tarihli Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 2022/73 Değişik İş sayılı kararıyla kesinleştirildiği anlaşıldığından ve incelemeye esas alınan Av. ... ... tarafından verilen 19.05.2022 tarihli temyiz dilekçesinin içeriğine göre temyiz isteminin kapsamının sadece hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olduğu anlaşıldığından, hırsızlık suçundan kurulan hükme hasren yapılan temyiz incelemesinde; 2-) Sanık ... yönünden; sanık müdafii tarafından verilen 10.05.2022 tarihli temyiz dilekçesinin içeriğine göre temyiz isteminin kapsamının sadece hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik olduğu, mala zarar verme suçunu kapsamadığı, öte yandan; iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen cezanın miktar itibarıyla kesin olması sebebiyle Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin bu suça ilişkin temyiz isteminin reddine dair verilen 17.06.2022 tarihli ek kararın müdafiine 22.06.2022 tarihinde tebliğ edildiği ve sanık müdafiinin anılan bu ek karara ilişkin yeniden temyiz isteminin bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz isteminin kapsamının sadece hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olduğu anlaşıldığından, hırsızlık suçundan kurulan hükme hasren yapılan temyiz incelemesinde;İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin, sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, bu nedenle sanıkların beraatlerine karar verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurularının esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, usûl ve yasaya uygun olan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin de Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.