sigortalının 506 sayılı kanun geçici 81. maddesi uyarınca yalnızca 4/a hizmetleri ile yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti ve aylık farklarının faiziyle ödenmesi talebine ilişkin temyiz incelemesi.

Sigortalının 506 sayılı Kanun geçici 81. maddesi uyarınca yalnızca 4/a hizmetleri ile yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti ve aylık farklarının faiziyle ödenmesi talebine ilişkin temyiz incelemesi.

Özet: Davacının 506 sayılı Kanunun geçici 81/1-b.h maddesinde belirtilen koşulları sağlayarak, hizmet birleştirmesi yapılmaksızın yalnızca SSK (4/a) kapsamındaki hizmetleri üzerinden yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti talebi değerlendirilerek, ilk derece mahkemesi 01.07.2022 itibarıyla bu koşullarda aylık bağlanması gerektiğine hükmetmiş; istinaf mahkemesi de davacının sadece 4/a hizmetleriyle aylık bağlanması gerektiği yönündeki tespiti sürdürürken, fark aylıklarına uygulanacak faizin başlangıç tarihini değiştirerek ilk kararı kaldırıp yeniden hüküm kurmuş ve bu karara karşı davalı kurum vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

10. Hukuk Dairesi 2026/83 E. , 2026/10348 K.

"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 58. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2743 E., 2025/2296 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 21. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/262 E., 2023/19 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının SSK ve Bağ-Kur'a tabi sigortalılığının bulunduğunu, 26.06.2021 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı tahsis talebinde bulunduğunu, yalnızca SSK prim ödeme gün sayısı ile buna hak kazanabilecek durumda olduğunu, talebinin Kurum tarafından reddedildiğini, davacının 506 sayılı Kanun'un geçici 81. ve 60. maddeleri kapsamında 01.03.1989 sigortalılık başlangıcıyla, SSK sigortalılığı statüsünden emeklilik bakımından 25 yıl sigortalılık süresi 51 yaş ve 5450 gün prim ödeme gün sayısına tabi olduğunu, bu koşulların davacı tarafından sağlandığını ileri sürerek, sadece 506 sayılı Kanun kapsamındaki hizmetleri ile emekliliğe hak kazandığının tespitine, 26.06.2021 tarihi itibariyle de 4/a hizmetleri gözetilerek emekli aylığı almaya hak kazandığının tespitine, 01.07.2021 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı tahsis edilmesini, mahrum kalınan aylıkların ödenmeleri gerektiği tarihten itibaren işleyecek faiziyle birlikte iadesine karar verilmesini istemiş, 01.07.2022 tarihli ıslah dilekçesi ile davacının lehine olan 28.06.2022 tarihli koşullara göre aylığının bağlanmasını talep ettiklerini, 28.06.2022 tarihi itibariyle SSK'dan emekli aylığı almaya hak kazandığının tespitini, 01.07.2022 tarihi itibariyle SSK aylığının bağlanmasını, mahrum kalınan aylıkların (Kurumun aylık bağlama süresi de dikkate alınarak) ödenmeleri gerektiği tarihten itibaren işleyecek faiziyle birlikte taraflarına iadesini istemiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurum işlemlerinin yasal mevzuata uygun ve yerinde olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile davacının 28.06.2022 tarihli yaşlılık aylığı başvurusunun geçerli olduğunun, başvuruyu takip eden ay başı olan 01.07.2022 tarihi itibariyle yalnızca 4/1-a hizmetleri dikkate alınarak yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin, davacıya yapılan ödemeler dışında oluşan fark aylıkların faizi ile birlikte ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda, davacı tarafından dava açılmadan önce Kuruma başvuru yapıldığı ve böylece dava şartının yerine getirildiği, davacının talebinin yalnızca 4/1-a bendi kapsamındaki hizmetleri üzerinden yaşlılık aylığı bağlanması olduğu, davacının yaşlılık aylığı koşullarının 506 sayılı Kanun'un geçici 81/1-B.h maddesine göre değerlendirilmesi gerektiği, davacının tahsis için başvurduğu 28.06.2022 tarihi itibariyle davacının 55 68... /1-a kapsamında ve 53 55... /1-b kapsamında ödenmiş priminin olduğu, davacının 506 sayılı Kanun'un geçici 81/1-B.h maddesinde belirtilen 25 yıl sigortalılık, 51 yaş ve 5450 gün prim ödemesi şartlarını taşıması nedenle yalnızca 4/1-a hizmetleri dikkate alındığında yaşlılık aylığına hak kazandığı, 2829 sayılı Kanun kapsamında hizmet birleştirmesine zorlanamayacağı ve yalnızca 4/1-a bendi kapsamındaki hizmetleri üzerinden aylık bağlanması gerektiği, mahkeme 01.07.2022 tarihi itibariyle yalnızca 4/1-a hizmetleri dikkate alınarak yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğine ilişkin kararının yerinde olduğu ancak faiz başlangıcına ilişkin kararın 5510 sayılı Kanun'un 42. maddesi hükümlerinin dikkate alınmaması nedeniyle hatalı olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulü ile İstanbul Anadolu 21. İş Mahkemesinin 13.01.2023 tarihli, 2021/262 Esas - 2023/19 Karar sayılı kararının HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kaldırılmasına, davanın kabulü ile davacının 28.06.2022 tahsis talep tarihine göre 01.07.2022 tarihi itibariyle yalnızca 4/1-a hizmetleri dikkate alınarak yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine, davacıya yapılan ödemeler dışında oluşan fark aylıklarının 2022 yılı Temmuz, Ağustos ve Eylül ayında ödenmesi gerekenlerin 01.10.2022 tarihinden ve sonraki aylarda ödenmeleri gerekenlerin ise ödenmeleri gereken tarihlerden itibaren yasal faizi ile birlikte ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın usul ve yasaya aykırı verildiğini, Kurum işleminin yasal mevzuata uygun ve yerinde olduğunu belirterek, hükmün bozulmasını istemiştir.

C. Değerlendirme ve Sonuç

Uyuşmazlık, 2829 sayılı Kanun kapsamında hizmet birleştirilmesi yapılmaksızın 4/1-a bendi kapsamında yaşlılık aylığına hak kazanılıp kazanılmadığına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.09.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.