Yargıtay 8. Ceza Dairesi, uyuşturucu madde ticareti suçundan verilen mahkumiyeti, delil yeterliliği ve hukuka uygunluk itirazlarını reddederek oy birliğiyle onadı.
Özet: Uyuşturucu madde ticareti suçundan ilk derece mahkemesince mahkumiyet kararı verilen sanık hakkında, istinaf mahkemesinin başvuruyu esastan reddetmesinin ardından, sanık müdafiinin suç unsurlarının oluşmadığı, delillerin hukuka aykırı elde edildiği ve eylemin kişisel kullanım kapsamında olduğu yönündeki temyiz iddiaları incelenmiş; ancak yargılama sürecinin usul ve kanuna uygun olduğu, ele geçirilen uyuşturucunun niteliği ve miktarının kişisel kullanım sınırlarını aştığı, dosyadaki tüm delillerin sanığın atılı suçu işlediğini gösterdiği ve bölge adliye mahkemesi kararında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle temyiz istemi esastan reddedilerek hükmün oy birliğiyle onanmasına karar verilmiştir.
8. Ceza Dairesi         2025/3684 E.  ,  2026/7769 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/2450 E., 2024/1983 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece Mahkemesi Kararı
Çanakkale 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.06.2024 tarihli ve 2024/345 Esas, 2024/252 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 62, 52/2, 52/4 ve 53. maddeleri uyarınca 12... ay hapis ve 37.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı
Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 08.11.2024 tarihli ve 2024/2450 Esas, 2024/1983 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri
Suçun unsurlarının oluşmadığına, ilk derece mahkemesi kararında hapis ve adli para cezasının neden teşdiden arttırıldığına ilişkin somut bir açıklama yapılmadığına, yeterli delil bulunmadığına, eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, yapılan aramanın hukuka aykırı olması nedeniyle elde edilen delillerin hükme esas alınamayacağına ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dava dosyası kapsamına göre, suç tarihinde sanığın üzerinde ele geçirilen uyuşturucunun atılı suç kapsamında bulundurulduğu iddiasına ilişkin olarak;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği ve mahkumiyet hükmüne konu olan hapis ve adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 188/3. madde ve fıkrası uyarınca alt sınırdan belirlendiği anlaşılmakla; suç tarihinde sanıktan ele geçirilen uyuşturucunun niteliği, miktar itibarıyla kişisel kullanım sınırlarının üzerinde olması, ele geçiriliş şekli, tüm dosya kapsamı ve olayın oluşu birlikte değerlendirildiğinde sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair kabulde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 08.11.2024 tarihli ve 2024/2450 Esas, 2024/1983 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Çanakkale 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.06.2026 tarihinde karar verildi.