Özet: İki sulh hukuk mahkemesi arasında, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 407. maddesi uyarınca bir hükümlüye vasi atanması istemine ilişkin yetki uyuşmazlığı, her iki mahkemenin de hükümlünün cezaevine girmeden önceki son yerleşim yerine dair farklı adresler belirterek yetkisizlik kararı vermesi üzerine ortaya çıkmış; Yüksek Mahkeme ise, hükümlünün vasi atanması dilekçesinde beyan ettiği cezaevi öncesi son yerleşim yeri adresi olan Şanlıurfayı esas alarak, vesayet işlerinde yetkinin kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine ait olduğu ilkesi doğrultusunda Şanlıurfa 2. Sulh Hukuk Mahkemesini yetkili yargı yeri olarak belirlemiştir.