Yargıtay 8. Ceza Dairesi, uyuşturucu madde ticareti suçundan sanık hakkında Diyarbakır mahkemelerince verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz talebini esastan reddederek hükmün onanmasına hükmetti.
Özet: Uyuşturucu madde ticareti suçundan ilk derece mahkemesince 10 yıl hapis ve adli para cezasına çarptırılan sanık hakkında, istinaf başvurusunun bölge adliye mahkemesi tarafından esastan reddedilmesinin ardından, temyiz incelemesini yapan yüksek mahkeme, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun yapıldığı, delillerin hukuka uygun toplandığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiği ve suçun sübut bulduğu kanaatiyle sanık müdafiinin tüm temyiz itirazlarını reddederek önceki kararları onamış ve tahliye talebini geri çevirmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/1055 Esas, 2025/1030 KararSUÇ : Uyuşturucu madde ticaretiHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaSanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçu yönünden kurulan hükmün yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı anlaşılmakla, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇA. İlk Derece Mahkemesi KararıDiyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.02.2025 tarihli ve 2024/384 Esas, 2025/44 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188/3 ve 58. maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ve 100.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.B. Bölge Adliye Mahkemesi KararıDiyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 22.05.2025 tarihli ve 2025/1055 Esas, 2025/1030 Karar sayılı kararı ile; ''sanık ve müdafinin istinaf talepleri yerinde görülmemiş olmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 280/1-a maddesinin ilk cümlesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine'' karar verilmiştir.II. TEMYİZA. Temyiz SebepleriSanık müdafinin Temyiz İstemiYeterli ve somut delil bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, delillerin hatalı değerlendirildiğine, eylemin kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğuna, aramanın hukuka aykırı olduğuna, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve tahliye kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre; 02.08.2024 tarihinde şüphe üzerine durdurulmak istenilen aracın uzaklaşırken sağ ön camından atılan poşette bulunan esrarın muhafaza altına alındığı, Cumhuriyet Başsavcılığından alınan arama emri doğrultusunda araçta yapılar aramada bulunan esrara el konulduğu, sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı iddiasına ilişkin olarak,Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, önleme araması kararı, olay tutanağı, ele geçirilen uyuşturucu madde ve uzmanlık raporu, telefon bilirkişi raporu, tutanak mümzinin tanık sıfatıyla alınan ifadesi ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde suçun vasfına, sübutuna, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımların yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, hükme esas alınan diğer tüm delillerin hukuka uygun şekilde toplandığı, dosya kapsamında hükmün esasına etki edebilecek eksik inceleme bulunmadığı, dava dosyası kapsamındaki delillerle örtüşen gerekçelerle takdiri indirim hükmünün uygulama dışı bırakılmasının isabetli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.III. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 22.05.2025 tarihli ve 2025/1055 Esas, 2025/1030 Karar sayılı kararında sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINAHükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.06.2026 tarihinde karar verildi.