Yargıtay 8. Ceza Dairesi, sanık müdafiinin uyuşturucu madde ticareti suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz başvurusunu reddederek bölge adliye mahkemesi kararını onadı.
Özet: Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan verilen mahkumiyet kararının hukuka uygun olduğu tespit edilmiştir; ilk derece ve istinaf aşamalarındaki tüm yargılama süreçleri, dosya kapsamındaki yeterli deliller, kriminal raporlar, kolluk tutanakları, tanık beyanları ve mesaj kayıtları gibi unsurlar dikkate alındığında sanığın uyuşturucu madde satışı eylemini gerçekleştirdiği sabit görülmüştür. Bu doğrultuda, sanık müdafiinin eksik inceleme, yetersiz delil ve sanığın kullanıcı olduğu yönündeki tüm itirazları reddedilmiş, bölge adliye mahkemesinin kararı hukuka uygun bulunarak temyiz istemi esastan reddedilmiş ve ilk hüküm oy birliğiyle onanmıştır.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/2715 Esas, 2025/2398 KararSUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaYapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü; I. HUKUKİ SÜREÇA. İlk Derece Mahkemesi KararıMalatya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.10.2025 tarihli ve 2025/173 Esas, 2025/336 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 52, 53, 63, 58. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ve 150.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi KararıGaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 29.12.2025 tarihli ve 2025/2715 Esas, 2025/2398 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1.a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZA. Temyiz SebepleriSanık Müdafiinin Temyiz İstemiSanığın uyuşturucu madde ticareti yapmadığına, sanığın uyuşturucu madde kullanıcısı olduğuna, mahkumiyete elverişli delil bulunmadığına, eksik inceleme ile gerekçesiz karar verildiğine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ve beraat kararı verilmesi istemine ilişkindir. B. Değerlendirme ve GerekçeDava dosyası kapsamına göre; sanık ...'un tanık ...'a ... içeren uyuşturucu maddeyi satarak üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği iddiasına ilişkin olarak; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanığın yakalanış şekli ile uyuşturucu maddenin ele geçiriliş şekli, kolluk tutanakları içeriği, kriminal rapor, ele geçen uyuşturucu maddenin cinsi ve miktarı, sanığın savunması, tanık beyanları, tutanak mümzii beyanları , mesaj kayıtları ve tüm dosya kapsamından sanığın uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediğine dair kabulde ve dosya kapsamı ile örtüşen gerekçelerle takdiri indirim hükümlerinin uygulama dışı bırakılmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.III. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 29.12.2025 tarihli ve 2025/2715 Esas, 2025/2398 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Malatya 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.06.2026 tarihinde karar verildi.