Yargıtay 4. Ceza Dairesi, hakaret suçundan verilen beraat kararını, sanığın paylaşımının ifade hürriyeti kapsamında olduğunu belirterek onadı.
Özet: Sanık hakkında hakaret suçlamasıyla açılan davada ilk derece mahkemesince verilen beraat kararının, katılan vekilinin istinaf başvurusunun bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmesiyle kesinleştiği, ancak katılan vekilinin yüksek mahkemeye yaptığı temyiz başvurusunun da incelenmesi neticesinde, sanığın ifadelerinin ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirildiği ve mahkemenin takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle oybirliğiyle esastan reddedilerek hükmün onandığı bildirilmektedir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/1377 E. 2024/1315 K.SUÇ : HakaretHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: OnamaYapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇSanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİKatılan vekilinin temyiz istemi; sanığın eylemi ile atılı suçun unsurlarının oluştuğuna yöneliktir. III. GEREKÇE Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesi ile incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın paylaşımının ifade hürriyeti kapsamında değerlendirilmesine yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiş, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık bulunmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca, Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,29.04.2026 tarihinde karar verildi.